خوب وقتی انگلیسی بلد نیستید چه اجباریه که بنویسین.آبروی همه رو ببرین

---

بازم غلط املایی. این دفعه تو زبان مادری.

---

بدون شرح!!!

---

از کی تا حالا امام حسن(ع)  امام سوم شده .پس امام دوم کیه؟ پس امام حسین (ع) امام چندم مسلمانها است؟

---

یعنی اینا همشون خواهرن اینجا وایسادن

---

اینجا تبریزه یعنی شهری که...

 

---

 

برخي کارشناسان حامي بوش معتقدند مک کين بهترين جانشين براي بوش است.

مي‌بينيد که اين يکي از دلايلشه!

---

يک سؤال: فرق تصاوير زير را بيابيد.

 

تصاوير به هيچ وجه مونتاژ و تغيير داده نشده!
در ضمن به همکاراي فارس هم که امروز جشن تولد گرفتند، تبريک مي‌گيم؛ خيلي ارادت داريم!

---

جشنواره تئاتر فجر هم ادامه دارد.

اين هم يک جور گراميداشت دهه فجر

 

محمدرضا پهلوی (1359-1298)

چهارشنبه 27 ژوئیه امسال، بیست و پنجمین سالگرد درگذشت محمدرضا پهلوی، شاه فقید ایران و آخرین حاکم نظام سلطنتی این کشور است که در مصر بر اثر ابتلا به سرطان غدد لنفاوی در گذشت.

محمدرضا پهلوی کمی پیش از انقلاب، در روز 26 دی ماه 1357 همراه با خانواده اش ایران را برای سفری بی بازگشت ترک گفت. او ابتدا در مصر اقامت گزید؛ جائیکه یکسال و نیم بعد در آن در گذشت.

محمدرضا پهلوی در 4 آبان 1298 در تهران به دنیا آمد. مادرش تاج الملوک، دومین همسر رضاخان بود و از آنجا که نخستین فرزند ذکور رضاشاه بود، چندی پس از تاجگذاری رضا خان به عنوان شاه ایران در سال 1304، به عنوان ولیعهد ایران منصوب شد.

او که تحصیلکرده سوئیس بود، در شهریور 1320 پس از تبعید پدرش، رضاخان، موسس حکومت پهلوی، در سن 22 سالگی جایگزین او شد و به عنوان آخرین شاه ایران 37 سال در راس حکومت این کشور قرار داشت.

محمدرضا پهلوی سه بار ازدواج کرد. نخست در سال 1318 با فوزیه خواهر ملک فاروق، پادشاه مصر ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دختری به نام شهناز بود. این ازدواج پس از چندی به جدایی انجامید.

دومین ازدواج شاه با ثریا اسفندیاری بختیاری بود که از مادری آلمانی و پدری از خوانین بختیاری به دنیا آمده بود. این ازدواج نیز به دلیل اینکه ثریا نتوانست فرزندی برای شاه بیاورد سرانجامی نداشت.

محمدرضا پهلوی چهل ساله بود و هنوز فرزند پسری نداشت که بتواند به جانشینی خود برگزیند. طبق قانون اساسی ایران اگر شاه فوت می کرد یکی از برادران او به سلطنت می رسید.

محمدرضا پهلوی در کنار فرح دیبا و فرزندانشان رضا، علیرضا و لیلا

سومین و آخرین همسر محمدرضا پهلوی، فرح دیبا بود که حدود بیست سال از شاه کوچکتر بود. این تحصیل کرده رشته معماری در فرانسه، در سال 1338 به ازدواج شاه ایران در آمد. یک سال بعد رضا، نخستین فرزند پسر محمدرضا پهلوی به دنیا آمد. فرح دیبا سه فرزند دیگر با نامهای فرحناز، علیرضا و لیلا به دنیا آورد؛ که لیلا کوچکترین فرزند آنها در سال 1380 در سن 31 سالگی در لندن خودکشی کرد.

نخستین جرقه های انقلاب ایران در سال در ماه 1356 زده شد زمانی که انتشار مقاله ای در روزنامه اطلاعات که نام مستعار"رشیدی مطلق" را بر خود داشت، خشم عده ای را برانگیخت. روز 19 دی 1356 مردم قم در اعتراض به انتشار این مقاله که آن را نسبت به آیت الله خمینی توهین آمیز قلمداد می کردند، به خیابانها ریختند که این مخالفت با دخالت ارتش سرکوب شد.

چهل روز بعد، در روز 29 بهمن، مردم تبریز به پاسداشت قربانیان تظاهرات قم دست به تظاهرات زدند که این بار نیز دخالت ارتش این تظاهرات را خاموش کرد. این تظاهرات ها و مخالفتهای دیگر در نقاط مختلف ایران به تدریج پایه رژیم پهلوی را سست کرد.

شاه از این هنگام تا تبعیدش به خارج از کشور، چندین بار نخست وزیرانش را تغییر داد اما هیچکدام نتوانستند شعله های خشم مردم را فروبنشانند. جمشید آموزگار، جعفر شریف امامی، غلامرضا ازهاری و شاپور بختیار در عرض یکسال و نیم، یک یک جایگزین دیگری شدند ولی هیچکدام نتوانستند راهی برای بازگرداندن آرامش چاره کنند.

اوج نا آرامی های روزهای پرتلاطم پیش از انقلاب به روز 17 شهریور 1357 بازمی گردد، زمانی که مخالفتهای ضد رژیم به اوج رسیده بود و شاه و اطرافیانش تنها راه خاموش کردن اعتراض مردم را گشودن آتش بر روی مخالفان دانستند.

شاه و فرح در روزهای تبعید

محمدرضا پهلوی از این زمان تا ترک ایران تنها کمی بیش از چهار ماه عملا حکومت بر کشور را در اختیار داشت.

کودتای 28 مرداد 1332، انقلاب سفید شاه و مردم، اصلاحات ارضی، تشکیل سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک)، بازداشت و تبعید آیت الله خمینی و تشکیل حزب منفرد رستاخیز از جمله مهمترین اتفاقات دوران محمدرضا پهلوی بود که هر کدام تاثیر بسزایی در تاریخ سیاسی معاصر ایران برجای گذاشت.

نخستین توقف محمدرضا پهلوی در دوران تبعید 1.5 ساله اش مصر بود. سفر های پی در پی و کوتاه مدت شاه و خانواده اش به مراکش، باهاماس، مکزیک، ایالات متحده و پاناما با مرگ او در قاهره پایان یافت.

شاه از مدتی پیش از انقلاب گرفتار بیماری سرطان غدد لنفاوی بود. قوای او بر اثر شدت یافتن این بیماری به شدت تحلیل یافته بود. از شاه سابق ایران در زمان مرگ جز پوست و استخوانی باقی نمانده بود. محمدرضا پهلوی نهایتا در روز 27 ژوئیه 1380 (5 مرداد 1359) در بیمارستانی در قاهره در گذشت و در مسجد رفاهی این شهر دفن شد.

1) او هر چه بود دیکتاتور نبود که اگر میبود پروانه زیست خمینی، طالقانی، بهشتی، رفسنجانی، خامنه ای، دکتر علی شریعتی را لغو میکرد.

2) او دیکتاتور نبود که اگر میبود اجازه رشد و نمو به قارچهای سمی مانند  نورالدین کیانوری،احسان طبری، مسعود ملعون رجوی، احسان نراقی، چمران، بازرگان، امیر انتظام، ابراهیم یزدی، قطب زاده، خلخالی، و…نمیداد.

3) او دیکتاتور نبود که اگر میبود جلوی عقب ماندگی مردم می ایستاد و درب مساجد را گِل میگرفت و تو دهان آخوندهای مفت خور میزد و بجای سکه طلا بر کف دست درباریانِ چاپلوس و مزدورانِ سیا سرب گداخته میگذاشت.

4) او هر چه که بود و هر قدر که اشتباه کرد، دیکتاتور نبود و در زمانش زنان ایرانی به وزارت هم رسیدند و پا بپای مردان ایرانی برای فردای ایران تلاش کردند.

5) محمد رضا شاه پهلوی اگر” اسیر دست خرافات” هم بود، دیکتاتور نبود؛ نه خیال لشکر کشی داشت و نه فکر کشتار میلیونی ایرانیان را در سر میپروراند

انقلاب 57

سیدحسن خمینی

احمدی نژاد موشک را هوا کرد

رد صلاحیت ها

از مجلس هفتم تا مجلس هشتم

مردم انقلاب نکردند که سرنوشت

با جمهوری اسلامی نیست!

از تنديس آرش کمانگير رونمايي شد.

البته در يک مراسم بسياربسیار باشکوه!!!!

البته اميدواريم براي بقیه هم اشتباه کرده باشن!

وزير جهاد کشاورزي: مردم شب عيد پرتقال کم‌مصرف کنن تا کم نياد!

خداييش انصافه تو ايتاليا جشن پرتقال برگزار شه و تو ايران عزاي پرتقال؟!

سفرهاي استاني بررسي اجرايي شدن مصوبات دولت در حال برگزاري است.

ـ الو! قربان بازديدکننده‌ها رفتن، پروژه رو تعطيل بکنيم  ؟؟؟؟

مناظره کوهکن و گرامي‌مقدم برگزار شد.

گرامي‌مقدم: مي‌بينيد اينجا هم بوي حزبي مي‌ياد، ‌آخه انصافه اين همه ميکروفن براي ايشون ولي براي من يه دونه!

و باز هم غنايي‌هاي عشق فوتبال

به اين مي‌گن فوتبال نگاه کردن واقعي!

در سال‌هاي اخير، تحولات سياسي و نظامي در منطقه خاورميانه در کنار سياست‌هاي مستقل ايران باعث شد تا جمهوري اسلامي ايران، جايگاه ممتازي در ميان همسايگانش پيدا کند. اثرگذاري ايران و متحدانش در منطقه به اندازه‌اي است که آمريکا هم پذيرفته بدون موافقت و جلب نظر ايران، هيچ راهي براي مشکلات منطقه وجود ندارد و از سوي ديگر، به دليل توان نظامي ايران، حذف آن هم امکان پذير نيست. به گونه‌اي که جورج بوش از حمله به ايران با عنوان جنگ جهاني سوم ياد کرد. اين قدرت سياسي و نظامي به اندازه‌اي است که تحليلگران سياسي و روزنامه‌ها از ايران «ابر قدرت منطقه اي» نام مي‌برند.
اما آيا ايران واقعاً يک ابرقدرت منطقه‌اي است؟

حقيقت اين است که به‌ رغم قدرت و نفوذ سياسي بالاي کشورمان در خاورميانه، وجود عنصري به نام «نفوذ فرهنگي» ايران، لازمه آن است كه ايران را يک ابرقدرت منطقه‌اي ناميد. در حقيقت، نفوذ «فرهنگ» عنصر ماندگاري است که مي‌تواند زمينه نفوذ و تثبيت عناصر ديگر را فراهم کند و در صورت نبود آن، نمي‌توان به ماندگار نفوذ سياسي و نظامي دلخوش کرد و متأسفانه، از نگاه برخي، ايران فاقد اين عنصر مهم است.
اهميت اين موضوع از تحليل قدرت آمريکا مشخص مي‌شود. شايد آوردن اين موضوع از شدت تکرار ملال‌آور باشد، ولي بايد پذيرفت که فرهنگ آمريکايي قبل از نيروهاي نظامي و نفوذ سياسي اين کشور، جهان را گرفت و هم‌اكنون هيچ کشوري نيست که بتواند ادعا کند تحت تأثير فرهنگ آمريکايي نيست.

به بيان ديگر، اهميت ابرقدرت بودن آمريکا به اين است که سهم عمده‌اي از اوقات فراغت مردم جهان را محصولات آمريکايي پر مي‌کند و اين حتي شامل کشورهايي هم مي‌شود که آمريکا نتوانسته در آنها به لحاظ سياسي و نظامي نفوذ کند؛ مثل کشور خودمان، چين و روسيه.
من نمي‌دانم که سياستگذاران ايراني از پيش براي اين‌که به عنصري تأثيرگذار در منطقه تبديل شوند، برنامه‌ريزي کرده بودند يا نه؟! اگر با برنامه‌ريزي اين اتفاق افتاده، جاي تعجب است که چرا به عنصر فرهنگ و رسانه توجهي نکرده‌اند و اگر بدون برنامه‌ريزي، ايران صاحب اين جايگاه ممتاز شده، بايد بدانند کشوري که حتي از يک رسانه تأثيرگذار براي مخاطب قرار دادن ساکنان آن برخوردار نيست، نمي‌تواند ادعا کند که يک ابرقدرت منطقه‌اي است.

براي رساندن منظور از اين بحث، بهتر است که نخست به اين پرسش پاسخ دهيم که آيا ايران از نظر فرهنگي و هنري، توانايي تأثيرگذاري بر منطقه را دارد؟ حقيقت اين است که با همه مشکلاتي که در زمينه توليد محصولات فرهنگي ـ هنري در داخل کشور وجود دارد، وضعيتمان قابل مقايسه با کشورهاي عربي نيست. کساني که مدتي در کشورهاي عربي منطقه زندگي کرده باشند، مي‌دانند که وضعيت فرهنگي اين کشورها، چيزي شبيه به فاجعه است. در حقيقت، ديگر چيزي به نام فرهنگ عربي وجود ندارد. سطحي بودن در جهان عرب هم رشته‌هاي هنري را شامل مي‌شود و هم همه رشته‌هاي علوم انساني را.

نسل نويسندگان، شاعران و حتي موسيقي‌دانان بزرگ عرب از بين رفته يا در حال از بين رفتن است و هنرمند از نظر مردم عرب، کسي است که خوب مي‌رقصد. متفکران امروز جهان عرب، کساني هستند که در روزنامه‌ها تحليل سياسي مي‌نويسند يا با شخصيت‌هاي سياسي مصاحبه مي‌کنند و هر کشوري که پول بيشتري بدهد، به راحتي حقيقت را زير پا گذاشته و مدح او را مي‌گويند. نويسندگان و هنرمنداني چون «آدونيس» و «مارسل خليفه» براي فرار از ديکتاتوري و سطحي بودن عرب به اروپا مهاجرت کرده‌اند و نسل هنرمنداني چون فيروز و وديع‌الصافي نيز رو به انقراض است. در جهان عرب امروز که فاسدترين خواننده‌ها تنها صدها هزار دلار هزينه گروه حفاظتشان مي‌کنند، نويسنده شاخصي چون جورج جرداق که داراي اعتبار جهاني است اگر روزي نيم ساعت در راديو صوت لبنان برنامه اجرا نکند، از گرسنگي خواهد مرد.

در اين اوضاع، فهميدن اين موضوع چندان سخت نيست که ايران با توجه به توانايي‌هايش ظرفيت تأثيرگذاري فرهنگي يا به عبارت ديگر تهاجم فرهنگي به جهان عرب را دارد. ما مي‌توانيم کاري کنيم که بخشي از اوقات فراغت جامعه سيصد ميليوني عرب را محصولات هنري ايراني پر کند. ما مي‌توانيم فيلم‌هايمان را در کشورهاي عربي اکران کنيم و زمينه‌اي فراهم آوريم که اعراب موسيقي ايراني گوش کنند، داستان‌هاي نويسندگان ايراني را بخوانند و کتاب‌هايي که توسط اساتيد علوم انساني ايراني نوشته شده را در دانشگاه‌ها تدريس کنند. مهمتر از همه اين‌که مي‌توانيم رسانه‌هايي داشته باشيم که مخاطب عرب، بتواند به آن اطمينان کند. اگر اين اتفاق بيفتد، مي‌توان ادعا کرد که ايران قدرت برتر منطقه است و مي‌تواند از اين قدرت در راه حذف ديدگاه ريشه‌دار دشمني عرب و عجم استفاده کرده و انسجام اسلامي را که مد نظر رهبر معظم انقلاب است، تحقق بخشد.

حال اين پرسش مطرح است که چه اتفاقي افتاده است؟ امروز ضريب نفوذ فرهنگي هنري ايران در کشورهاي منطقه چقدر است؟ براي پاسخ به اين پرسش، بهتر است ببينيم در 27 سال پس از انقلاب چه کار کرده ايم و ميزان فعاليتمان را با کشوري چون عربستان سعودي ـ که در نگاه اول به هيچ‌وجه کشور فرهنگي به نظر نمي‌آيد ـ مقايسه کنيم.
مقايسه را از رسانه‌ها آغاز مي‌کنيم. ايران هم‌اكنون دو شبکه تلويزيوني عرب زبان دارد؛ «الکوثر» و «العالم». شبکه الکوثر به دليل سياستش، عمده مخاطبانش شيعيان هستند و نمي‌توان آن را يک شبکه عام دانست و العالم هم يک شبکه خبري و سياسي است که سهمي در سرگرم کردن مردم ندارد. در مقابل، عربستان سعودي به رغم سياست‌هاي سختگيرانه مذهبي‌اش در بعد رسانه‌اي در سطح جهان عرب، بسيار فعال است و تعداد زيادي شبکه تلويزيوني ماهواره‌اي دارد.

مجموعه شبکه‌هاي MBC که شامل چهار شبکه است، شبکه العربيه، مجموعه شبکه‌هاي روتانا که شامل پنج شبکه سينما و موسيقي است، مجموعه شبکه‌هاي ART که دقيقاً از تعداد آنها اطلاعي ندارم، ولي گمان مي‌کنم حدود ده شبکه است، شبکه مذهبي الرساله، دو شبکه مستقبل و اخبار مستقبل و به تازگي هم 51 درصد سهام شبکه تلويزيوني LBC لبنان را که پربيننده‌ترين شبکه تلويزيوني جهان عرب است، خريده و آن را به يک شبکه کاملاً سعودي تبديل کرده است. مجموع اين شبکه‌ها، موضوعات گوناگوني از جمله سياست، موسيقي، سينما، برنامه‌هاي تفريحي و حتي ورزش را پوشش مي‌دهند.
از آنجا که دولت سعودي، خودش فاقد توليدات فرهنگي و هنري است، بخش عمده‌اي از برنامه‌هاي تفريحي اين شبکه‌ها را توليدات آمريکايي پر مي‌کند. جدا از اين، عربستان سعودي مالکيت سهم عمده‌اي از ماهواره عرب است و بدر را در اختيار دارد.

درباره روزنامه‌ها، ما دو روزنامه «الوفاق» و «کيهان» عربي را به زبان عربي منتشر مي‌کنيم، اما دامنه توزيعش در سطح شهر تهران است و ممکن است حتي کيوسک‌هاي شهر ري هم اين روزنامه‌ها را نداشته باشند. به کيفيت مطالب اين روزنامه‌ها و اين‌که آيا اگر توزيع گسترده‌تري داشته باشند، کسي آنها را مي‌خواند يا نه، کاري ندارم. مهم اين است که اين دو روزنامه در درجه نخست به دليل شيوه عجيب توزيعشان، هيچ تأثيري بر جهان عرب ندارند. در مقابل، عربستان سعودي مالکيت مهمترين روزنامه‌هاي جهان عرب همچون «الشرق‌الاوسط» و «الحيات» را دارد. روزنامه‌اي چون «المستقبل» هم مستقيم به سعودي وابسته است و روزنامه داخلي‌ مثل «عکاظ» هم به دليل قدرتش، داراي تأثير منطقه‌اي است.
در زمينه سينما، موسيقي و کتاب نيز ما کاري نکرده‌ايم که بخواهيم آن را با کارهاي ديگران مقايسه کنيم.

متأسفانه، در سال‌هاي اخير، ما همه مسئوليت کار فرهنگي در خارج از کشور را بر عهده رايزني‌هاي فرهنگي گذاشتيم و ساختار اين رايزني‌ها نيز به گونه‌اي طراحي شده که نتيجه نداده است. در درجه نخست، رايزني فرهنگي، بيشتر مرکزي است براي فعاليت فرهنگي ـ مذهبي و اگر قرار است فعاليتي انجام شود، عمدتاً فعاليت‌هاي ديني است و در درجه دوم، رايزن‌ها ديپلمات هستند و زير سيطره وزارت خارجه و طبيعي است که وزارت خارجه هم همه چيز را از دريچه «مصلحت» سياست خارجه نگاه مي‌کند و در اين چهارچوب، کار فرهنگي كارساز سخت جاي مي‌گيرد.
براي واحدهاي داخلي هم که وظيفه پخش محصولات فرهنگي در خارج از کشور را بر عهده دارند ـ همچون بنياد فارابي ـ مخاطب اروپايي، مهمتر از مخاطب عرب است. طبيعي است براي کساني که در اين واحدها کار مي‌کنند، سفر به فرانسه و آمريکا، جذابتر از سفر به يمن و بحرين و سوريه است. به همين خاطر، کسي در جهان عرب سينماي ايران را نمي‌شناسد و اگر عرب‌ها نامي از کيارستمي و مجيدي شنيده و برخي فيلم‌هاي آنان را ديده‌اند، به خاطر تلاش شرکت‌هاي فرانسوي و آمريکايي است.
در پايان بايد پرسيد: چرا جمهوري اسلامي ايران، به رغم ظرفيت فرهنگي هنري‌اش از اين امکان استفاده کند؟ امکاني که هم به نفوذ و ثبات سياسي‌اش در منطقه کمک مي‌کند و هم بازار جديدي براي محصولات فرهنگي هنري‌اش مي‌گشايد. به نظر من، اين پرسش را بايد مسئولان فرهنگي کشور پاسخ دهند.

پس از تحرير:
1ـ در مدخل شهر صور در جنوب لبنان، درست روبه‌روي محل عمليات شهيد احمد قصير، يک سينمايي است که شايد تنها سينما در منطقه شيعه‌نشين جنوب لبنان باشد. صاحب اين سينما و عمده مخاطبانش، شيعه هستند، اما فيلم‌هايش توسط شرکت‌هاي توزيع فيلمي که وابسته به کمپاني‌هاي آمريکايي است، تأمين مي‌شود. حدود يک سال پيش، اين سينما، فيلم ضد ايراني 300 را به نمايش گذاشته بود. فهميدن اين موضوع زياد سخت نيست که نمايش اين فيلم در قلب جامعه شيعه لبنان با چه هدفي صورت گرفته. در آن زمان، رايزن فرهنگي وقت جمهوري اسلامي ايران، سخت مشغول برگزاري کنفرانسي درباره سيره يکي از علماي بزرگ لبنان بود و انگار نه انگار که اصلاً چنين فيلمي در کل لبنان و تنها سينماي موجود در منطقه شيعه‌نشين اکران شده است. يکي ديگر از کارهاي اين رايزن محترم اين بود که به محض پذيرش اين مسئوليت ـ در حالي که سفير ايتاليا تلاش مي‌کند تا هر طور شده، زبان ايتاليايي به عنوان زبان سوم در مدارس لبناني تدريس شود ـ ايشان تشخيص دادند که کلاس تدريس زبان فارسي ضرورتي ندارد و آن را تعطيل کردند.

2ـ حدود دو سال پيش، به همراه دوستي براي کاري به رايزني فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در سوريه رفته بوديم و اين توفيق را داشتيم که با رايزن محترم فرهنگي کشورمان در دمشق ملاقات کنيم. ايشان با توضيحي درباره فعاليت‌هايي که در رايزني انجام شده است، نمونه‌اي از کارهايي را که انجام داده بودند، به ما نشان دادند. يکي از مهمترين کارهايي که توسط رايزني فرهنگي ايران در سوريه انجام شده بود، چاپ کتاب معرفي مناطق زيارتي و سياحتي سوريه بود که با راهنمايي و همکاري وزارت فرهنگ سوريه انجام شده بود.

طبق گزارش سازمان محاسبات، سالانه نزديک به دو هزار ميليارد ريال سود خالص از معبر ارسال پيامک هاي مردمي نصيب شرکت همراه اول مي شود و بودجه تاسيسات اين سيستم که سالها قبل هزينه شده است هم کمتر از 100 ميليارد ريال بوده است. اين در حالي است که کارشناسان معتقدند: پيامک هيچ کانالي از شبکه تلفن همراه اشغال نکرده و باري را بر اين شبکه تحميل نمي کند و تنها از حاشيه موجود در کانال هاي صوتي که براي صدا تعبيه شده است ارسال مي گردد. در واقع پس از بازگشت هزينه اوليه سالهاست همراه اول از محل پيامک سودي خالص و نجومي به جيب مي زند.

"عرق از صورت همه مي چکد، هيچ کسي نمي داند اين خبر بد را چطور به او برسانند. آخر قلب پدر خانواده هم کمي ضعيف است. بالاخره مادر براي انجام اين کار داوطلب مي شود و برگه را به آرامي دست پدر خانواده که تازه از سر کار برگشته و در حال استراحت است مي دهد. ناگهان آه و ناله پدر بلند مي شود که "واويلا" و لحظه اي بعد پدر از هوش مي رود."

صحنه اي که توصيف آن را در بالا خوانديد مربوط به رساندن خبر بد يا بيماري يکي از اعضاي خانواده به پدر نيست. بلکه مربوط به رسم شدن نمودار جيب پدر براي پرداخت قبض موبايل است. واقعه اي که تمام سينه چاکان تلفن همراه حداقل يکبار با آن برخورد کرده اند.

سهم اصلي در اين قبض هاي کمر شکن هم متعلق به سرويس پيام کوتاه يا همان SMS سابق که حتي اکثر مواقع از هزينه مکالمه با تلفن همراه نيز فراتر مي رود. به همين دليل است که خبر کاهش احتمالي تعرفه پيامک و کليد کردن سازمان بازرسي کل کشور براي کاهش تعره پيامک با موج شادي SMS بازهاي قهار کشور به خصوص نسل جوان روبه رو شد، که بود و نبودSMS به جانشان بند است.

گرچه بماند که شرکت همراه اول با دبه کردن(!) بر سر کاهش قيمتSMS باعث زايل شدن اين شادي زايد الوصف شد و اميد مال باختگان بر سر مبلغ سرويس پيامک در قبض تلفن همراه، را بر باد داد ولي واکنش افکار عمومي به اين اخبار نشان از اهميتSMS در فرهنگ فعلي جامعه و به خصوص جوانان دارد.

پول زور وده!
اولين پيامک کوتاه دنيا در سوم دسامبر 1992 و از طريق يک اپراتور اروپايي ارسال شد. اوايل هيچ کسي تصور نمي کرد که تنها با گذشت چند سال اين فناوري ارتباطي با چنين سرعتي رشدکند، جاي بسياري از فناوري هاي ارتباطي را تنگ کرده و تبديل به پل ارتباطي از گوشه اي به گوشه اي ديگر در جهان شود. در حال حاضر نزديک به دو ميليارد کاربر SMS نيز در جهان از اين فناوري استفاده مي کنند و تنها در عيد نوي مسيحي در سال 2007 نزديک به 33 ميليارد SMS ارسال شد.

در ايران هم تاسيسات ارسا ل و دريافتSMS با تاخير بسيار زياد نسبت به ساير نقاط دنيا در اواخر سال 1381 شمسي (اوايل سال2002) در شرکت مخابرات راه اندازي شد و بعد از آن با شتابي غير قابل وصف(!)رشد و گسترش پيدا کرد. به طوري که تنها ظرف 6 روز از 26 اسفند 1384 تا 6 فروردين 85 ، 175 ميليون اس ام اس به قيمت تقريبي دو ميليارد تومان به نواحي مختلف کشور ارسال شد. و از اين ميان تنها سهم روز هاي نخست سال 85 بيش از 30 ميليون پيام کوتاه بوده است.

در عيد غدير امسال نيز کاربران تلفن همراه بيش از هفتاد ميليون اس ام اس به همديگر ارسال کردند بنابراين به راحتي مي توان به سودي که از اين بخش از خدمات تلفن همراه نصيب شرکت تلفن همراه اول مي شود، پي برد. بر طبق گزارش سازمان محاسبات سالانه نزديک به دو هزار ميليارد ريال سود خالص نصيب شرکت همراه اول مي شود.

به اين ترتيب به راحتي مي توان به اهميت اين منبع مالي عظيم براي شرکتي که نزديک به 40هزار نيرو در اختيار دارد و بايد هزينه هاي خود را نيز تامين کند به خوبي مشخص مي شود.

از طرف ديگر دليل ميزان سرمايه گذاري شرکت همراه اول براي ايجاد تاسيسات سخت افزاي تنها 100 ميليارد ريال بوده است و تمام اين مبلغ در همان چند روز اول استفاده از اس ام اس به طور کامل برگشت داده شده است به همين دليل هيچ بهانه اي براي سرمايه گذاري جديد و توسعه سيستم هاي ارسال پيام وجود ندارد، چرا که سود حاصله با اصل سرمايه گذاري قابل مقايسه نيست.

بنابر اين هيچ دليل اقتصادي خاصي براي استنکاف شرکت همراه اول براي عدم کاهش تعرفه پيامک وجود ندارد و ريشه چنين مسئله اي بايد در همان سود دويست ميليارد توماني سالانه جستجو کرد.

اگرچه دعوا بين نهادهاي مختلف مثل سازمان نظارت بر مقررات راديويي، سازمان بازرسي کل کشور، وزارت ارتباطات و فناوري همچنان بر سر اين کاهش تعرفه وجود دارد، ولي از آنجا که قيمت پيامک در بودجه سال آينده شرکت همراه اول به همان ميزان تعيين شده است، به نظر مي رسد که در آينده نزديک خبري از کاهش تعرفه 142 ريالي پيامک و تعديل آن نباشد و هم چنان جوانان اين مرز و بوم که اشتياق فرستادن اس ام اس آن را رها نمي کند هم چنان مجبور به دادن پول زور باشد.

چرا اين پول، پول زور است؟
ولي آيا قيمت اس ام اس واقعا بالاست؟ قيمت اين سرويس در کشورهاي ديگر چگونه است؟ چرا سود پيامک براي شرکت ارتباطات همراه اول اين قدر بالا است.

به گزارش برنا، متخصصان فن در اين زمينه معتقدند که پيامک اصلا فشار و هزينه اي بر شرکت مخابرات وارد نمي سازد که در قبال آن هزينه اي از مشترکان اخذ شود.

محسن هاشميان يکي از همين متخصصان معتقد است که پيامک هيچ کانالي از شبکه تلفن همراه اشغال نکرده و باري را بر شبکه تحميل نمي کند.

وي در ادامه مي گويد: پيام کوتاه تنها از حاشيه موجود در کانال هاي صوتي که براي صدا تعبيه شده است ارسال مي گردد. به اين ترتيب تمام هزينه اي که همراه اول بابت پيامک در يافت مي کند، سود خالص است و هيچ هزينه اي بر روي اين شرکت تحميل نمي شود.

در ساير کشورها نيز با وجود اين که هزينه مکالمه با تلفن همراه بالاتر از ايران است اما به عنوان مثال شبکه مخابراتي مانند T-MOBILE براي مشترکان خود نزديک به هزار دقيقه مکالمه رايگان واقعي در ماه با اپراتورهاي طرف قرارداد با شبکه خود در نظر مي گيرد و از طرف ديگر هزينه خدمات SMS در اين کشورها به صورت کاملا رايگان محاسبه مي شود و هيچ گونه هزينه اي بر مشتر ک تحميل نمي کند. معني تمام اين حرفها اين است که اپراتور تلفن همراه اول از ميليون ها مشترک در سطح کشور براي پيامک پول زور(!) مي گيرد.

حتي ما اگر هزينه تاسيسات نصب شده براي امکان برقراري اين سرويس را در نظر بگيريم، باز هم هزينه اي که بر روي هر پيامک بايد کشيده شود، بسيار کمتر خواهد بود.

از طرف ديگر شرکت همراه اول با رقابت سنگين از طرف شرکت ايرانسل هم روبروست چرا که اين شرکت چندي است سيم کارت هاي ويژه اس ام اس خود را وارد بازار کرده که مشترکان را قادر خواهد کرد هزينه اي معادل ده تومان براي هر پيامک صرف کنند، و به طور حتم "همراه اول" نمي تواند نسبت به اين قضيه بي تفاوت باشد.

البته اگر تاثير پذيري تهديدهاي سازمان بازرسي کل کشور را قبول داشته باشيم، بايد خيلي زودتر از اين ها قيمت پيامک تغيير کند...گرچه نتيجه تمام اين رفت وبرگشت ها را "زمان" مشخص خواهد کرد که آيا باز هم بايد منتظر ارقام نجومي در خروجي مربوط به هزينه پيامک بود يا نه؟

عضو كميسيون تلفيق بودجه گفت: پيشنهاد افزايش قيمت بنزين به 250 تومان و لغو سهميه‌بندي، در كميسيون تلفيق با يك راي كمتر از ميزان حدنصاب به تصويب نرسيد.

محمدرضا تابش با اشاره به اختصاص 3 هزار ميليارد تومان براي يارانه واردات بنزين در لايحه بودجه 87، اظهار داشت: نتايج جلسات مشترك نمايندگان مجلس در كميسيون تلفيق با مسئولان وزارت نفت و مركز پژوهشهاي مجلس نشان مي‌دهد كه اگر تغييري در شيوه فعلي عرضه بنزين ايجاد نشود، واردات بنزين در سال آينده احتياج به 5/6 ميليارد دلار اعتبار دارد.
وي تصريح كرد: در صورتيكه دولت برنامه شفافي از اقدامات مدنظر خود نداشته باشد، به طور قطع در سال آينده با كسري بودجه 3 ميليارد دلاري مواجه خواهد شد.
به گفته اين عضو كميسيون تلفيق بودجه، برخي اظهار نظرها حاكي از تصميم دولت بر ارائه متمم در سال 87 و يا افزايش پلكاني قيمت بنزين به تناسب مصرف است.
تابش تصريح كرد: به نظر مي‌رسد كه دولت در شرايط فعلي مي‌خواهد ميزان برداشت از حساب ذخيره ارزي را كم نشان دهد و مشكلات خود را با مجلس بعدي مطرح كرده و به نتيجه برسد.
وي در ادامه با اشاره به جلسه روز گذشته كميسيون تلفيق بودجه پيرامون بحث بنزين، خاطرنشان كرد: در اين جلسه با مطرح شدن افزايش قيمت بنزين، بعلت اينكه بحث درآمدهاي دولت نهايي شده بود، دو سوم از نمايندگان حاضر در جلسه راي به تجديد نظر در درآمدهاي دولت داده و وارد راي گيري براي تك نرخي شدن و افزايش قيمت بنزين تا 250 تومان به همراه لغو سهميه‌بندي شدند.
وي خاطرنشان كرد: البته در شيوه پيشنهادي تاكيد شده بود كه ارائه بنزين همچنان با كارت هوشمند سوخت انجام شود تا علاوه بر جلوگيري از ايجاد بازار سياه، قاچاق آن نيز به حداقل برسد.

تابش در ادامه با بيان اينكه اين بحث با يك راي كمتر از ميزان حدنصاب به تصويب كميسيون نرسيد، گفت: به اين ترتيب تصميم‌گيري راجع به قيمت بنزين در سال آينده، به صحن علني مجلس موكول شد.

فيلم سينمايي «قرنطينه» که در سال جاري توليد شده، اکنون در حال نمايش در بخش خارج از مسابقه بيست و ششمين جشنواره فيلم فجر است.

اين فيلم درباره پسر جوان و متمولي به نام سهيل است که پس از تصادف با خودرويي که راننده آن دختري به نام سميه است، عاشق او مي‌شود و دختر نيز به همچنين، اما براي عقد و ازدواج با مشکلاتي روبه‌رو مي‌شوند، زيرا هنرپيشه نقش اول فيلم از خانواده‌اي متمول است كه به خاطر مخالفت‌ها و به‌ ويژه مخالفت پدر، نمي‌تواند ازدواج کند، اما با اين حال، ارتباطشان را با يکديگر ادامه مي‌دهند. در ادامه، سميه دچار بيماري سرطان شده، مجبور مي‌شود شيمي‌درماني کند.

سميه سپس به بهانه شيمي‌درماني و ريختن موهاي سرش، بدون حجاب در صحنه‌هاي فيلم حضور مي‌يابد و تنها پوشش او مانتوست و از گردن به بالا کاملاً برهنه است و ديگر بيمار اين بخش نيز که يک دختر است، به همين شكل در صحنه‌هاي فيلم حضور مي‌يابد.

اين در حالي است که مجري طرح، مدير توليد، تهيه‌کننده، کارگردان، دستيار کارگردان، بازيگر نقش اول، فيلمبردار، دستياران فيلمبردار، صدابرداران، طراح صحنه و لباس، عکاس، تدوين‌گر و ديگر متصديان تهيه اين فيلم، همگي مرد هستند و در همه صحنه‌ها نيز حضور دارند و البته عکس‌هايي از آنان تاکنون در رسانه‌‌ها انتشار نيز يافته است.

در اين باره نظر برخي از مراجع تقليد را جويا شديم:

محضر مبارک مراجع معظم تقليد
سلام عليکم
خانمي موي سرش را از ته مي‌تراشد و بدون هيچ روسري و پارچه‌اي که سر و گوش را بپوشاند، در فيلم‌هاي سينمايي ايفاي نفش مي‌کند. حضور خانم‌ها با چنين وضعي در اجتماع چه حکمي دارد؟ آيا تراشيده شدن موي سر، باعث منتفي شدن حکم حجاب مي‌شود؟

پاسخ آيت‌الله العظمي سيستاني :
خير

پاسخ آيت‌الله العظمي مکارم شيرازي:
حجاب تنها مربوط به موي سر نيست، بلکه علاوه بر موي سر، خود سر را نيز بايد بپوشانند. تنها گردي صورت و دستها تا مچ استثنا است

دادگاه کيفری استان تهران پسر ۲۲ ساله ای به نام «محسن» را به جرم نوشيدن مشروبات الکلی يا «شرب خمر» به اعدام محکوم کرده است.

قاضی جليل جليلی، دادرس شعبه ۷۲ دادگاه کيفری استان تهران روز سه شنبه، به خبرگزاری نيمه دولتی دانشجويان ايران، ايسنا گفته است که «متهم چهار بار شرب خمر کرده و طبق قانون مجازات اسلامی هر فردی که دو بار مشروب بخورد و هر بار حد برای او جاری شود، در دفعه سوم کشته می شود.»

طبق ماده ۱۷۹مجازات اسلامی، هرگاه کسی چند بار مشروب الکلی مصرف کند و بعد از هر بار مصرف، اين فرد محکوم به ضربه شلاق شود، در مرتبه سوم دادگاه می تواند حکم مرگ وی را صادر کند.

دکتر عبدالکريم لاهيجی، رييس جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران، در گفت و گو با راديو فردا در اين باره گفت:« در قانون مجازات اسلامی اين مجازات وجود دارد، بنابراين بايد منتظر اجرای حکم بود، مگر آنکه حکم هنوز قطعيت نيافته باشد و در مرحله تجديد نظر به حکمی ديگر تغيير يابد.»

«محسن» سه بار در سوم خرداد، هفتم تير و ۱۷ مهر ماه سال ۸۵ به دليل خوردن مشروب الکلی به حد يا ضربه شلاق محکوم شد.

عزيز نوکنده ای، وکيل تسخيری «محسن» به خبرگزاری ايسنا گفته است که موکلش برای بار چهارم در منزلش مشروب خورده و سپس به خيابان آمده و سر و صدا کرده بود که ماموران کلانتری ابوذر او را بازداشت کردند.

حقوقدانان می گويند که صدور چنين حکمی در ايران بسيار نادر است و اين بار نيز برای اين که پرونده از دادگاه عمومی به دادگاه کيفری فرستاده شده است، چنين حکمی صادر شده است.

آقای لاهيجی در همين باره به راديو فردا گفت:« تا وقتی چنين قوانين خشن و خلاف همه اصول قوانين حقوق بشر در ايران وجود دارد، خطر صدور احکامی از اين دست همچنان وجود خواهد داشت.»

وی گفت:«با اينکه قانون مجازات اسلامی بيش از ۲۷ سال است که در ايران تصويب شده، ولی در سال های اخير نظير چنين احکامی، يا حکمی نظير پرتاب از بلندی، تصويب نشده بود.»

عبدالکريم لاهيجی افزود:« تصويب و صدور اين احکام اکنون نشان دهنده آن است که گروهی که الان بر ايران حاکم است، نماينده خشن ترين تفکراتی است که بر جامعه فعلی ايران حکومت می کند.»

به گفته عزيز نوکنده ای، «محسن در مراحل بازپرسی در دادسرای محلاتی اتهام خود را پذيرفت و پزشکی قانونی نيز شرب خمر وی را تاييد کرد.»

وی با استناد به ماده ۱۸۲ قانون مجازات اسلامی،افزود:« از آنجايی که متهم اقرار و توبه کرده، حکم قتل وی می توانست صادر نشود، البته دادگاه می تواند چنين حکمی را صادر کند.»

مصرف الکل در ايران در سال های گذشته رو به افزايش بوده و در اين رابطه، سرتيپ پاسدار اسماعيل احمدی مقدم، فرمانده نيروی انتظامی جمهوری اسلامی، در اوايل آذر ماه به ايسنا گفت:« مصرف الکل و حتی افزايش مصرف آن در ايران يک واقعيت است و هم اکنون سالانه ۲۰ ميليون ليتر الکل در ايران مصرف می شود.»

روی شاخ 60 ميليارد دلار واردات   موشک بومی هوا می کنيم   رئيس خانه صنعت و معدن جمهوری اسلامی اعلام کرد: با 60 ميليارد دلار واردات بی رويه به کشور، عملا تورم را وارد کشور کرديم  و اين نشد مگر براثر رشد در آمد نفت!

بازی تبليغاتی احمدی نژاد

استراتژی جديد از زبان دری نجف آبادی

از من حرف در نمی آيد

سياست خارجی را از

 
 دولت و احمدی نژاد گرفتند!

رهبر معظم، دبير واقعی

شورای عالی امنيت ملی است

مانـَک	اوستایی	پهلوی	پارسی	‹
هستی بخش بزرگ دانا	اهورامزدا	اورمزد	هرمَزد	1
اندیشه نیک	وهومنه	وهومن	بهمن	2
بهترین راستی و پاکی	اشاوهیشتا	ارتاوهیشتا	اردیبهشت	3
شهریاری نیرومند	کشتریا وریا - خشترا وئیریه	شهریور	شهریور	4
فروتنی و مهرپاک	سپنتا آرمئیتی	سپندارمت	سپندارمذ	5
تندرستی و رسایی	هئوروتات	خردات	خورداد  - خرداد	6
بی مرگی ، جاودانی	آمرتات	امرتات	امرداد	7
آفریدگار	دزوه - دثوش	دزو ، دذوپت آتور	دی ، دی بآذر	8
آتش ، فروغ	اتر- آثرآت	اتور	آذر	9
آبها ، هنگام آب	اپم	آبان	آبان	10
آفتاب ، خورشید	هورخشئیت	خورشیت	خور - خیر - خورشید	11
ماه	ماونگه	ماه - ماذ	ماه	12
ستاره تیر یا تیشتر ، ستاره باران	تیشتریه	تیر- تیشتر	تیر	13
جهان ، زندگی هستی - گیتی	گئوش	گوش	گوش	14
آفریدگار	دزوه - دثوش	دذو ، دذوپت میتر	دی ، دی بمهر	15
دوستی ، پیمان	میثر	میتر	مهر	16
فرمانبرداری	سرئوش	سروش	سروش‌	17
دادگری	رشنو	رشن	رشن	18
فروهر ، نیروی پیشرفت	فره وشی	فرورتین	فروردین	19
پیروزی	ورثرغن	واهرام	ورهرام	20
رامش ، شادمانی	رامن	رام - رامشن	رام	21
باد  - هوا	واته	وات	باد	22
آفریدگار	دزوه - دثوش	دذو ، دذوپت دپن	دی ، دی بدین	23
بینش درونی - وجدان	دئنا	دین	دین	24
خوشبختی ، دارائی و خواسته	اشی - ونگوهی	ارت	ارد	25
راستی	ارشتاد	اشتات	اشتاد	26
آسمان	آسمن	آسیمان	آسمان	27
زمین	زام	زمامیات - زامدات	زامیاد  - زمی  - زمامیاد	28
گفتار پاک	منتره سپنت	امهراسپنت	مانتره سپند - ماراسپند - مهرسپند	29
فروغ و روشنایی بی پایان	انغره - رئوچه	انیران	انارم - انیران	30
			روز زیادی	31

جدول نام روزهای هفته در ایران باستان

و مقایسه ی آن با روزهای هفته ی اروپا و آمریکای امروز

نام کنونی	نام ایرانی	نام سُغدی1	ستاره وابسته	نام انگلیسی	مانک
یکشنبه	يوشمبت2	مهرشید روز	خورشید	Sunday	روز خورشید
دوشنبه	دوشمبت	مه­شید روز	ماه	Monday	روز ماه
سه­شنبه	سه‌شمبت	بهرام­شید روز	مریخ ، ایزد جنگ	Tuesday	روز ایزد جنگ
چهارشنبه	چرشمبت	تیرشید روز	عطارد	Wednesday	روز عطارد
پنج­شنبه	پنج‌شمبت	برجیس­شید روز	مشتری ، ایزد آذرخش	Thursday	روز ایزد آذرخش
آدینه	شش‌شمبت	ناهیدشید روز	زهره ، ستاره شادی آور3	Friday	روز ستاره­ی شادی آور
شنبه	شمبت	کیوان­شید روز4	زحل	Saturday	روز زحل

1. ورارودان و آسيای ميانه
2. روز تعطیل
3. ستاره شادی آور و پذیرایی
4. یا جیان شید روز

بادروزی

باد روز از بهمن ماه برابر با  22 بهمن در گاهشماری ایرانی

جشنی به نام «بادروزی» یا «کژین» یا «بادبره» یا «باذ وره» در گرامیداشت باد، در اوستایی «واتـَه»، و ایزد نگاهبان آن با همین نام که از بزرگ ترین ایزدان ایرانی در باورهای «زَروانی» یا «زُروانی» بشمار می رفته است.

کوشیار گیلانی در «زیج جامع» از آن به نام «باذ وره» یاد کرده است.

این جشن نیز با بازار همگانی همراه بوده است و در آن روز ریسمان هایی از نخ هفت رنگ را به آغوش باد می سپرده اند.

افسانه ای نیز درباره ی این جشن وجود دارد :

گویند هفت سال در ایران باد نیامد، در این روز شبانی نزد كسری آمده و گفت : «دوش آن مقدار باد آمده که موی بر پشت گوسفندان بجنبید»، پس در آن روز نشاط کردند و شادی نمودند

بهارکردی

میانه ی زمستان

 به مهر روز از بهمن ماه برابر با 15 بهمن در گاهشماری ایرانی

جشن میانه ی زمستان و گاهنباری فراموش شده که دلیل فراموشی آن دانسته نیست. با این وجود برخی دیگر از جشن های میانه ی زمستان، بازمانده ای از این گاهنبار هستند.
همچنین آغاز سال نو در تقویم های شمال غربی ِهندوکش در افغانستان امروزی، آغاز سال نو در تقویم های محلی لرستان، بختیاری و کردستان بنام «وَهار کردی».

و همچنین هنگام جشن مهرگان «میر ما» یا «مهرماه» در تقویم طبری

طوبی شباط

پانزدهم ماه شواط (شباط) عبری برابر با 14 بهمن در گاهشماری ایرانی

روز درختکاری یا جشن سال نو درختان در آیین یهودیان ایران، این جشن با کشاورزی در ارتباط است، پس از نخستین باران زمستانی در روز 15 شباط برگزار می گردد.

خوزه لوئیس رودریگوئز زاپاترو - اسپانیا ( José Luis Rodriguez Zapatero)

او می تواند منتخب شیک پوش ترین رهبر یک ملت باشد. نه زرق و برق و نه فوت و فن خاصی؛ تنها سازگاری، تناسب و دوخت خوب و مناسب؛ و سلیقه ای بسیار خوب و عالی. او نمونه ممتاز و عالی در اروپا است.

شاید فکر کنید که عقاید، فصاحت و قدرت بیان یا پشت پرده های رفتار، بسیارمهم است. اما بیشترین افسون و جادوی رهبری یک کشور، ظاهر است. آیا چرچیل بدون جلیقه و پاپیون نقطه دار خود چرچیل بود؟ مائو رهبر بزرگ چین، بدون لباس مخصوص مائو چطور؟

ما اخیرا روزهای تیره ای را در فشن رهبران دیده ایم، اما هنوز جرقه و درخشش هایی از زیرکی و منظره هایی از دیوانگی وجود دارد.

 

ولادیمیر پوتین- روسیه

اگر ولادیمیر پوتین روسیه را در زندگی واقعی رهبری نمی کرد، می توانست این کار را در هالیوود انجام بدهد.

 

 

 

او برای نقش انتقام بروس ويليس کاملا مناسب است. او خوش قیافه است، اما به شکل یک فرد ستمکار و بیرحم؛ با چشمان آبی یخی و استخوان گونه اسلاوی خود. او در کت و شلوارهای مدرن تیره رنگ و ژاکت های آراسته خود زیرک و هوشیار به نظر می رسد.

 

هو جین تائو- چین

رهبر بزرگترین ملت دنیا مانند یک مدیر یک شرکت بزرگ مالی طبقه متوسط آمریکایی به نظر می رسد- معمولی و بی نام.

 

 

 کت و شلوار تجاری تیره اش، او را مانند کسی نشان می دهد که توانایی مالی دارد؛ کراوات او مانند مدلی به نظر می رسد که قبلا آن را دیده اید؛ مدل موی او مانند پلاستیک به هم فشرده است.

 

جوزف کابیلا - جمهوری دموکراتیک کنگو

کابیلای 36 ساله شاید خوش پوش ترین و جذابترین رئیس جمهور زمین باشد.

 

 

 

 

 او خوش تیپ است و استعداد فشن و به مدبودن را دارد، خواه در لباس کار خود، یک پیراهن چهار دگمه یا یکی از آن پیراهن و کت های آستین کوتاه خود که تنها در کنگو دیده می شود و نوعی دلیری و نیرومندی پست- مستعمراتی را نشان می دهد.

 

اِوو مورالس - بولیوی

آیا این مرد عادت ندارد که در گروه موسیقی راک آمریکایی Los Lobos باشد؟ او با میزان مناسبی از یقه آبی رنگ و استعداد و قدرت تشخیص طبیعی برای پوشیدن لباس های سنتی، جالب به نظر می رسد و فیلم کمدی ناچو لیبره را به خاطر می آورد.

 

 

نیکلاس ساراکوزی –فرانسه

همیشه زمانی که کسی در کنار کاسترو، برای رهبری فرانسه انتخاب می شود، هیجان و استرس زیادی وجود دارد؛ اما درمورد ساراکوزی نگرانی وجود ندارد. او معمولا به همان اندازه که هنگام سخن گفتن باهوش به نظر می رسد، در لباس پوشیدن هم شیک و زیرک به نظر می رسد.

 

 

 

او کت و شلوار خود را بسیار خوب و بدون اشکال می پوشد. ظاهرا در طول رقابت انتخاباتی، همسر او سیسیلیا کت دودگمه دیور او را مناسب اندامش ندانست و کت سه دگمه پرادا را برای او انتخاب کرد.

 

عظمت سلطانی

قابوس بن سعيد -عمان

لباس پوشیدن مانند یک رئیس جمهور کار ساده ای است، اما لباس پوشیدن به عنوان یک سلطان، مهارت می خواهد. این کار مانند این است که در آن واحد هم رهبر یک ملت و هم مدیر مجله GQ بود.

 

 

 

 و هیچ کس عمامه ای مانند سلطان عمان نمی پوشد.  او استبداد مدرن را آسان و ملایم نشان می دهد.

 

کابوی ایالت كانكتيكات

جورج دبلیو بوش- ایالت متحده آمریکا

پدر جورج دبلیو بوش، یکی از شیک پوش ترین رئیس جمهورهای آمریکا بود. در دوره اول ریاست جمهوری بوش، سر آستین های بلوز او به بند انگشت او می رسید و او را شبیه میمون می ساخت و شلوارش بر روی فرش قرمز کشیده می شد.

 

 

 

اما برخلاف سایر حوزه های فعالیتش، به نظر می رسد که او باید از توصیه خیاط مردانه استفاده کند و ظاهر خود را بهتر کند.

 

کیم جونگ دوم -کره شمالی

کیم جونگ با جامه گشادی که مانند لباس های کار اجباری است، حقیقتا خودش است. یک مجموعه لباس بین مائو رهبر چین.

 

و موهای او- مطمئنا او فکر می کند که شبیه Sal Mineo است، اما واقعا مارتی آلن است.

 

محمد شاه ششم-مراکش

این شاه به طور آشکار به مسائل خیاطی مردانه علاقمند است. کت و شلورهای او بدون اشتباه و عالی برش خورده است.

 

 

 او با ژاکت ها و کتهای دو یا سه دگمه خود که بیشترین برگردان یقه را دارد و علاقه شدیدش به گیره ها و سنجاق های کراوات و دستمال جیب، سبک شخصی جدی را به نمایش می گذارد.

 

تابوامبكي - آفریقای جنوبی

تابوامبكي ممکن است از علت بیماری ایدز گیج و سرآسیمه شده باشد، اما کسی است که می داند چگونه لباس بپوشد. در حالی که نلسون ماندلا ، رهبر سابق آفریقای جنوبی، لباس های تونیک مانند از پارچه های طرح دار اسپرت می پوشید، او لباس های دوخته شده عالی را می پوشد.

 

 

 

او به مدل های خیابان سویل (منطقه ای در مرکز لندن که خیاطی لباس های مردانه سفارشی ان مشهور است) توجه دارد. او می توانست یک نوازنده جاز یا یکی از شیک پوش ترین مربیان NBA (تیم حرفه ای بسکتبال آمریکا) باشد.

 

 

معمر قذاقي -لیبی

این رهبر دوستانه و رهبر انقلاب، جایزه موفقیت و پیروزی حرفه ی ما را دریافت می کند. او همیشه می داند که سیاست، صنعت نمایش است و انرژی، شجاعت و تخیل و ابتکار را به این حرفه وارد می کند.

 

 

او مدهای غربی و شرقی را با قوه تشخیص و استعداد خود با یکدیگر ترکیب می کند و از گریم ترسی ندارد

 

مسواتي سوم- پادشاه سوازيلند( King Mswati )

 

این پادشاه که دومین پسر از میان 210 پسر خانواده بود، پس از پدرش در سن 18 سالگی به پادشاهی رسید. او 12 همسر و دو نامزد دارد. او همچنین تعداد زیادی کت و شلوار و کراوات دارد.

 

 

 اما به نظر می رسد که او می داند که فشن و مد سحر و جادو است و افسون می کند. او می داند که چگونه به شکلی خوب و مجلل و غیررسمی لباس بپوشد و چگونه لباس های قبیله ای را به طوری مناسب به تن کند.

 

 

 

دبی- شیخ محمد بن رشید المکتوم (Mohammed bin Rashid al Maktoum)

 

رئیس جمهوری متحده عربی( UAR) و حاکم دوبی معمولا در لباس هایی به سبک عربی سنتی دیده می شود.

 

 

 او این کار را به خوبی انجام می دهد و عباهای عالی و نفیسی را می پوشد که چنان به نظر می رسد که توسط طراحانی همچون جان گالیانو تهیه شده است.

اما در مورد ریش او؛ بهتر است آنها را بتراشد یا بلندتر کند.

 

نروژ- ینس استولتنبرگ (Jens Stoltenberg)

نخست وزیر نروژ، درک زولاندر(شخصیت اصلی فیلم کمدی زولاندر) اتحادیه اروپا است.

 

 

او تقریبا بسیار خوب ظاهر می شود. مد او پیشرو و رو به جلو است؛ و با باریکترین برگردان یقه در ناتو. او کراوات ها و پیراهن های باوقار و مناسبی می پوشد و مدل موهای او از جان ادواردز بهتر است.

 

 

 شاید او 400 کرون برای آرایش موی خود پرداخته باشد.

 

 

برزیل- لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا ( Luiz Inácio Lula da Silva )

رئیس جمهور برزیل سبک خوبی برای یک مرد نسبتا تنومند دارد و نشان می دهد که با خیاطی و دوخت مناسب می توان بسیاری از کمبودها و عیب های فیزیکی بدن را جبران کرد و پوشاند.

 

 

ریش این رئیس جمهور برای او تاثیر مثبتی دارد؛ چانه فرعی و ثانوی او را می پوشاند و به او هاله ای پدرانه می بخشد. لباس ها و کت های سه دگمه او اثر شکم او را کم می کند و به او حالتی راسته می دهد؛ او خردمندانه به ندرت دگمه های کت خود را باز می کند. او به آراستگی و مرتب بودن علاقه و تمایل دارد؛ ما این را می توانیم از کراواتها و جوراب های نیمه ظریف عالی او درک کنیم. او ثروتمندانه لباس می پوشد، اما حزب کارگر را نیز در نظر می گیرد. او به خوبی می داند که رئیس جمهور بودن به این معنی است که به زبان همه صحبت کرد و برای هر دو جناح سیاسی جذاب و خوش آیند بود.

فکر می کنم به همین دلیل او موی خود را در قسمت وسط سر جدا می کند.

 

ژاپن- آکیهیتو (Akihito)

ژاپن دارای نخست وزیر یاسو فوکودا است، اما من ترجیح می دهم که امپراطور آکیهیتو را رهبر ملت ژاپن بدانم. این نخست وزیر تقریبا شبیه هر کارمند دیگری به نظر می رسد؛ اما این پادشاه بسیار شاهانه و باشکوه به نظر می رسد.

 

 

 

شاید تمامی کشورها باید دو رهبر داشته باشند. یک نفر از آنها باید مسول اموری از قبیل ذوق و سلیقه باشد.

 

 

 

او مرد سلیقه و دانش است. نیمرخ و شلوار او را با معاون رئیس جمهور آمریکا مقاسیه کنید.

 

 

پاکستان- پرویز مشرف ( Pervez Musharraf )

 

پرویز مشرف که در سال 1999 با یک کودتا قدرت را در پاکستان به دست گرفت، اخیرا به لباس های غیر نظامی تمایل پیدا کرده است.

 

 

 در حقیقت پرویز مشرف در لباس های غیرنظامی بسیار بهتر به نظر می رسد و اگر باهوش باشد به طور کلی از پوشیدن اونیفرم نظامی خودداری خواهد کرد؛ اگرچه ممکن است او مانند رئیس جمهور بوش، گاهی به ندرت لباس پرواز بپوشد.

 

 

 او با پوشیدن کت و شلوار، بسیار حرفه ای، رسمی و با اعتماد به نفس دیده می شود. در حالی که او در اونیفورم نظامی، کمی شبیه یک مدیر به نظر می رسد و نوعی سخت گیری و عصبیت در او دیده می شود.

 

 

در این تصویر به رئیس جمهور پاکستان در میان همتاهای خود نگاه کنید؛ در اینجا با یک پیراهن راه راه و کت اسپرت آبی رنگ خوش می گذراند.

 

 

لباس های غیرنظامی حقیقتا برای این رهبر مناسب است. پس ببینید که شما می توانید تغییر کنید.

 

میانمار -تان شوه ( Than Shwe )

در مورد تغییر صحبت کردیم. تعجب آور نیست که اوضاع در کشوری که سابقا آن را برمه می نامیدیم، اینقدر سخت گیرانه، شدید و وخیم است. به رهبر این دولت نظامی نگاه کنید.

 

 

مشکل اصلی خود اونیفورم است. این لباس به شخص خیالات و تصوراتی را می بخشد. می دانم که ساده نیست که یک عادت همیشگی را ناگهان و به طور کامل ترک کرد. اما زمانی که به این حاشیه ها و قیطان های طلایی می رسیم، شاید او بتواند تعدادی از این سالادهای میوه را از روی سینه خود را بردارد و کلاه خود را با یک کلاه گرد و نرم پشمی یا یک کلاه بیس بال شیک و سرزنده خوب و مناسب تعویض کند.

"بریتینی اسپرز به زودی خواهد مرد"

یک روانشناس برجسته در اقدامی نادر، علنا اعلام کرد که در صورت عدم درمان فوری بریتنی اسپرز، خواننده مشهور پاپ، وی در کمتر از شش ماه خواهد مرد.

بریتنی اسپرز یکی از مشهورترین ستارگان دنیای پاپ است که لقب شاهزاده پاپ را یدک می کشد

به نوشته روزنامه پراودا چاپ روسیه، دکتر لیلان گلاس روز گذشته با اعلام این موضوع خواستار توجه جدی تر به وضعیت وخیم بریتنی اسپرز که با بیماری روانی دست و پنجه نرم می کند، شد.

این روانشناس بالینی مشهور هشدار داد بریتنی اسپرز مستعد خودکشی است و ممکن است حتی قبل از شش ماه به زندگی خود خاتمه دهد و باید هر چه سریع تر در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان روانی بستری و تحت درمان قرار گیرد.

در حالی که در هفته های اخیر اخبار بسیاری از وخامت بیماری روانی بریتنی اسپرز در رسانه ها منتشر شده است، پراودا مدعی شده است که آسوشیتدپرس هم اکنون یک زندگی نامه از وی تهیه کرده است تا به محض انتشار خبر مرگ وی آن را منتشر کند.

در همین حال امروز برخی از روانشناسان به انتقاد از لیلان گلاس برای اعلام تشخیص روانی اش پرداختند ولی دکتر گلاس، که رواندرمانگر برخی از ستارگان هالیوود است، می گوید که چاره دیگری برای جلب توجه اسپرز و یا اطرافیانش به وضعیت وخیم این خواننده نداشته است. اظهارات دکتر گلاس دیروز و امروز به طرز گسترده ای در سایت ها و شبکه های رادیویی و تلویزیونی از جمله ام تی وی و سایت انترتینمنت بازتاب یافته است.

دکتر گلاس اظهار داشته است که بریتنی اسپرز مبتلا به اختلال دو قطبی افسردگی/ شیدایی است و هم اکنون بیماری وی رو به وخامت نهاده است.

انتقال بریتنی اسپرز به بیمارستان برای چند روز در صدر اخبار آمریکا قرار گرفت

در چهارم ژانویه بریتنی اسپرز خود و کودک خردسالش را در حمام محبوس کرد و شیر آب وان را باز گذاشت و به مدت سه ساعت حاضر به خروج از آن نشد تا آنکه سرانجام با مداخله پلیس و در حالی که به برانکار بسته شده بود به بخش فوریت های روانپزشکی، بیمارستان انتقال یافت.

رفتارهای دیوانه وار بریتنی اسپرز در هفته گذشته در دادگاه سبب محرومیت او از ملاقات با دو پسر خردسالش که توسط همسر سابقش نگهداری می شوند، شد.

چند روز پیش نیز او با چند عکاس پاپاراتزی درگیر شد و تلاش کرد تا آنها را کتک بزند که این درگیری نیز با مداخله پلیس خاتمه یافت.

امروز برخی از نشریات زرد آمریکا و بریتانیا نیز نوشتند که چند هفته پیش یک پیشگوی مشهور مکزیکی پیشگویی کرده بود که بریتنی اسپرز در سال 2008 خواهد مرد.

بریتنی اسپرز در سالهای اخیر همواره با رفتارهای عجیب خود از جمله تراشیدن ناگهانی موهایش یا ازدواج چندین دقیقه ای خبرنگاران را متعجب کرده است و در کانون توجه رسانه ها قرار داشته است.

Heaven knows I’m Muslim now 

Morrissey lines up Iran gig

NEVER mind the fundamentalists, here’s Morrissey. The rock singer is planning to play a concert in Iran as his contribution to the international healing process.

The singer, whose songs include Bigmouth Strikes Again and Heaven Knows I’m Miserable Now, is in talks with the Iranian government and the Foreign Office about staging a performance in Tehran later this year.

Morrissey, 48, who has been outspoken in attacking the allied invasion of Iraq, says he wants to link the visit to other planned concerts on a tour of the Middle East. His management team is in contact with the music office at the Islamic culture and guidance ministry in Tehran.

Rock groups are allowed to perform only with a licence from the ministry and there are strict guidelines about conduct under Iran’s sharia (Islamic law). Violators can receive imprisonment, fines or the lash.

“I would love to sing in Tehran,” said the former Smiths front man, whose most recent album, Ringleader of the Tormentors, opened with the song I Will See You in Far-off Places.

He has described the decision by George W Bush and Tony Blair to invade Iraq as “worse than terrorism . . . the action of egotistical monsters”, while his first solo album, Viva Hate, included a vitriolic attack on Margaret Thatcher called Margaret on the Guillotine.

Iran is still suspicious of pop music. Last summer police raided an underground festival in an orchard near the town of Karaj to stop what they called a “provocative, satanic concert”. More than 200 people were arrested.

If the event does go ahead, Morrissey will have to play to an audience segregated by gender. Women would be allowed only if they stayed in roped-off areas and wore modest clothing, including headscarves. All song lyrics would be vetted. Female backing vocalists and mixed dancing in the aisles would be outlawed and beer, of course, would be banned.

Morrissey would be the first western singer to perform there since Britain and Iran restored full diplomatic relations in 1999 after a 10-year-long rift caused by the late Ayatollah Khomeini’s fatwah against Salman Rushdie, author of The Satanic Verses.

Michael Jacksons Childrens pictures

Since their birth Michael Jackson has been covering the faces of his boy and girl. But for what ever reason they where finally seen recently uncovered! (before and after photos at the end of (the post

متن کامل سخنان معروف آیت الله خمینی  در بهشت زهرا

 طنزنوشته ای از اسد مذنبی

۱۲ بهمن،روزی که حضرت امام راحل چون صاعقه در فرودگاهی بنام بهشت زهرا با فرياد فرودآمد و سخنانی گفت که ۲۹ سال بعد بازنويسی و تکرارآن جرم بزرگی محسوب می شود. و اما مگر امام راحل چه گفت که پس از سه دهه آن سخنان به تيغ سانسور در نظامی گرفتارشده که خود بنيانگذارش بود!؟...
درسالروز آن فرود و فرياد بار ديگر اين سخنان را مرور می کنيم

اسد مذنبی

انواع و اقسام مصيبت
ما در اين مدت مصيبت‌ها در سايزهای مختلف ديديم که شما به عمرتان ديده نباشيد. مصيبت زنهای جوان، مردهای پير، مردهای خمار و وقتی چشم من توی چشم اينها ميافتد سنگينی دردوشم ميشود پيدا، چون به خيلی از اينها مقروض بودم من سابق. من توانسته نيستم ازعهده خسارت که براين ملت وارد شده برآيم. اينجانب شرکت بيمه نيستم . اين ملت هم بيمه نداشته، بيمه شخص ثالث نداشته. خب وقتی کسی بيمه نداشته چطور ميتواند خسارت دريافت باشد و من نميتوانم از اين ملت تشکر بکنم که همه چيز خودش را در راه خدا از دست داده، چون خدا نگفته بود همه چيز خودتان را در راه من از دست بدهيد. و البته اين ملت در آينده بدبخت تر خواهد شد و خدا جزايشان بدهد. من به مادرهای فرزند از دست داده توصيه هستم که اگر فرزند ديگری دارند دست نگه دارند چون بايد در حکومت ما از دست بدهند، و به جوانهايی که اخيرا صاحب پدر شده‌اند تبريک عرض می‌شوم.

مصيبت از کجا آمد
خب ما حساب بکنيم که اين مصيبت‌ها برای چه بر اين ملت وارد شده و چرا خارج نميشود، يک عده ميگويند اين مصيبت از آسمان آمد، يک عده ميگويند از گوادولپ آمد، من خدمت شما عرض هستم که همه اينها کشک است. از وقتی صدای اين ملت درآمده قتل و غارت و متعلقات اينها ادامه دارد و انشاءالله منبعد هم بيشتر ادامه خواهد داشت تا جايی که ديگر صدايشان خفه بشه. ملت چه ميگفت که مستحق اين عقوبت شد؟ ملت ميگفت که اين سلطنت پهلوی و اين سلطنت کورش ساسانی و اين سلطنت انوشيروان هخامنشی از اول که پايه ريزی شد، خلاف شرع بود. سلطنت خشايار شاه از اول با اسلام مخالف بود. آنها که دو برابر سن من هستند ميدانند يا شنيده باشند که سلطنت کريم خان غزنوی هم همين بود. تا ابد همين همشيره "علی زابت" ثانی، ملکه خواهد بود و اين چارلز بيچاره روی سلطنت رابه چشم نخواهد ديد .و خدا لعنت کند اين رسم و رسوم را.

مجلس موسسان
در اين مملکت من به شما قول داده شوم ، که مجلس موسسانی در کار نخواهد بود. ما هم وعده و وعيد زياد داده باشيم ولی مجلس موسسان اتوماتيک به خبرگان تبديل شده و اگر کسی خلاف اين را عرض کند ما با زور سر نيزه از اين خبرگان دفاع ميکنيم، چون سر نيزه زورش از ته نيزه بيشتر است. ولکن هيچ چيزمثل سرنيزه چاره اين ملت را نخواهد کرد. البته حاليا هم که تفنگ و برنو اختراع شده ما ترجيح ميدهيم مثل صدر اسلام از سر نيزه استفاده کنيم.

مجلس موسسان
وقتی مجلس موسسان را تاسيس کردند وکلا را مجبور ساختند تا به رضاشاه سلام کنند و احوال والده ايشان را بپرسند. پس اين سلطنت که با سلام و عليک و تو بميری و من نميرم و ديگران بميرند بنا شد، باطل بوده؛ چون تاريخ مصرف نداشته. برای اينکه ما فرض بکنيم که يک ملتی تمامشان رای دادند که يک نفری سلطان يا ولی فقيه باشد يا رئيس مجمع تشخيص مصلحت، بسيار خوب ميگوييم اين ملت اول نمی دانسته و خيال ميکرده با حلوا حلوا گفتن دهان شيرين شده و رای اين ملت غماز قابل اغماض است ولکن اگر يک ملتی خام شدند و رای دادند به اين رفراندوم و ٩٩ درصدشان رای دادند به اينکه اعقاب اين سلطان يا اين ولی فقيه يا رهبر يا رئيس جمهور هم شغل پدرانشان را ادامه دهند اين به چه حقی است؟ (تکبير) فرض کنيد ما از زور بيکاری و بيسوادی رفتيم آخوند شديم ولکن دانسته نشد اين سيد احمد گريان چرا به اين لباس درآمد و آن سيد مصطفی که بعدا خودش مرد؛ و اينها نشان ميدهد که باج خورها از اول برای اين ملت خط و نشان کشيده باشند.

ملت پنجاه سال پيش
به چه حقی ملت پنجاه سال پيش سرنوشت ملت بعدی را معين ميکند؟ مجلس خبرگان به چه حقی رهبر مادام العمر کشف و ضبط ميکند؟ سرنوشت هر ملتی به دست خودش است يعنی هر ملتی بايد با دست خودش گور خودش را بکند و اينطور نباشد که از امريکا قبرکن بياورند تا گور مردم عراق را بکنند. فرض بکنيد که سلطنت قاجاريه به واسطه يک فراندومی به آقا محمد خان غزنوی به ارث رسيد و امت هم فرض کنيم که رای ممتنع دادند بر سلطنت آغامحمدخان هاشمی و آن سلاطينی که بعد ميآيند ـ در زمانی که ما بوديم سلطنت احمد شاه سلجوقی بود - و يا اجداد ما که در هند رای دادند بر سلطنت اکبرشاه گورکانی به چه حقی آغا اکبرخان قاجار بايد سلطان باشد؟

ملت يعنی امت
امت که سابقا ملت خوانده ميشد پيش از اين هم وجود داشته، و اختياراتی اصلا نداشته و البته گرفتاری زياد داشته ولی او يعنی امت اين اختيار را نداشته که يک سلطان يا رهبری بر ما مسلط کند و هی فقيه پشت فقيه توليد کند از برای اين امت. ما فرض کنيم که اين مملکت از اول پادشاهی بود بعد جمهوری سلطنتی اسلامی شد، و همه آحاد هم به اکبرشاه که بعد سلطان سلسله نفتيه شد رای دادند، ولی اينها چه حقی دارند که پسر و برادر و برادرزاده وعموزاده و خاله زاده ايشان هم سلاطين باشند؟ مگر ملوک الطوايفی است ؟ خب يک پادشاهی بوده و حالا ديگر نيست چه حقی دارند يک عده که ميخواهند پسر ايشان را درخارج پادشاه بکنند؟ مگر اکبرشاه بيل به کمرش خورده که با اين همه پول و ثروت و قدرت نتواند سلطان باشد ؟!

پدرهای ما ولی ما هستند
مگر پدرهای ما ولی ما هستند؟ من به هر کدام از پدرهايم گفتم که تو ولی من هستی گفتند ما به گور پدرمان خنديده باشيم ! ولکن اينطور نباشد که همه ولی باشند، اما پدر نباشند يا بالعکس پدر باشند اما ولی نباشند .و ما هم نشستيم فکر کرديم حالا که کسی ولی يا قيم نباشد از برای اين ملت پس بهتر است که خود ما ولی و قيم باشيم از برای اين امت.

وکلا
حالا بياييم در مورد وکلا. شما ملتی که در تهران سکنی داريد من از شما مردم تبريز سئوال ميکنم که آيا شما دخالتی داشته ايد در انتخاب وکلای کرمان يا مردم تهران دخالتی داشته‌اند در انتخاب وکلای مشهد؟ اين افرادی که به عنوان وکيل در مجلس هستند ـ لکن از نظر قدرت صفر باشند ـ خيال نکنند حالا که وکيل هستند همه کاره هستند، مردم چکاره بوده باشند که وکيلشان يک کاره ای باشند، من توی دهن اين ملت ميزنم، توی دهن اون وکيل ميزنم! آن وکيل همدان را هم زندانی کرديم تا وکلا فکری به حال خودشان بکنند.

نقش ملت
پس ملت هيچ نقشی در تعيين اين وکلا نداشته و شورای نگهبان وکيل از برای مردم انتخاب کرده باشد. حالا اين وکلا اگر نمکدان خورده و نمک شکسته باشند لکن از اول که اينها را شورای نگهبان تاييد صلاحيت کرده ، دانسته نميبوديم و حرف ما از اول هم همين بوده که حالا که اينطور شده و اين وکلا خلف وعده کرده‌، پس اين مجلس ديگردر راس امور نيست و اين حق ماست که وقتی ملت فرياد ميزند بزنيم توی دهن اين ملت، من خودم ملت تعيين ميکنم با لگد ميزنم توی دهن اش، هنوز نشناخته باشيد روحانيت را، ما آن بادها نباشيم که با اين بيدها بلرزيم. ما ميدانيم که اين ملت ما را فقط برای اين ميخواهد که سر قبرستانها برای مرده‌ها قرآن خوانده بشويم چون اين مرده تا زنده بوده قرآن خوانده نميشد ولی پس از مردن به قرآن محتاج ميشوند. من بايد خدمتتان عرض کنم که اين ما بوديم که قبرستانها را آباد کرديم. آنها را مثل پارک کرديم، الان قبرستانهای ما از پارکها آبادتر هستند، شهدای ما الان در جايی دفن هستند که در خواب هم نميديدند، برای اينکه ما احتياج داريم به اين شهدا.

مملکت
مملکت ما را از ناحيه اقتصاد خراب کردند. از منطقه کشاورزی نابود کردند. ازجناح فرهنگی از بين بردند. از سمت سياست ويران کردند. از طرف آموزش و پرورش گرفتار نمودند و الان اقتصاد ما مثل سياستمان بهم ريخته و ما از روز اول گفتيم که اقتصاد مال خره. حالا يک عده الاغ جمع شده و ميخواهند برعليه ما شکايت کنند يا بقول خارجی‌ها ما را "سو" بکنند! مگر ما بی جهت اين حرف را گفته باشيم؟ ولکن ما دانسته نبوديم که الاغ هم حق دارد و اين الاغ يک روزی يار و ياور ما بوده ولکن حالا برای ما شاخ و شانه کشيده ميشود.
بله عرض ميشدم که اگر ما بخواهيم اين اقتصاد را به حال اول برگردانيم بايد تمام آن پولهايی را که که سران اين نظام بلند کرده يا در بانکهای خارجه گذاشته برگردانيم به خزانه اين ملت. خب اين ميسر نيست چون ما مجبور ميشويم هزاران مثل شهرام جزايری يا آن فاضل خداداد را اعدام بکنيم.

اصلاحات عرضی
شما ملاحظه بکنيد به اسم اينکه ميخواهند دهقان را قاچاقچی بکنند اصلاحات "عرضی" درست کردند. مگر اصلاحات طولی هم بوده که حالا عرضی باشد و مگر تا به حال اصلاحات در اين مملکت عملی بوده که حالا باشد؟ و حالا به اين منتهی شده که دهقان ما قاچاقچی شده و قاچاقچی ما گانگستر. و گانگستر ما زاهد . و الان ما در همه چيز محتاجيم. مرغ های محلی ما را شهيد کردند تا مجبور باشيم تخم مرغ دو زرده از خارج وارد کنيم. مزارع خشخاش ما را خشک کردند و ما حاليا مجبور هستيم نشئه جات را از افغانستان وارد کنيم. کارخانه های آبجوسازی آرگو و شمس ومجيديه را تعطيل کردند تا کارخانه های آبجوسازی ترکيه رونق پيدا کرده و امت هميشه درصحنه مجبور شده آن را به صورت قاچاق با چند برابر قيمت خريده باشند. بنابراين کارهايی که به نام "اصلاحات" شده، خودش افساد و در آفسايد بوده، قضيه اصلاحات "عرضی" درديم خرداد يک لطمه عظيمی بر مملکت ما وارد کرده که شايد تا صد سال ديگر ما نتوانيم کمر راست کنيم و اين کمر بسيار مهم است از برای ما! حالا همه فريب اين اصلاحات راخورده باشند، و درداخل و خارج همه طرفدار اين اصلاحات "عرضی" شده‌اند! به لباس مخقی گفته می‌شويم چرا دانشجو را از پنجره به بيرون پرت ميشويد ؟ ميگويند اصلاحات است. به مامور وزارت اطلاعات ميگوييم چرا قصابی باز کرده ايد؟ ميگويند اصلاحات است، به صاحب فحشا ميگوييم چرا در خيابانها چوب حراج زده ای به مالت ؟ ميگويد اصلاحات است !

فرهنگ
فرهنگ ما جلو نيامده برگشته به هزار و پانصد سال قبل، به طوری که جوانان ما در اينجا تحصيلاتشان را رها می کنند و با اينکه وزارت علوم آينها را ستاره دار کرده معذالک ميروند در خارج پيتزا دليوری ميکنند. ما پنجاه سال است دانشگاه داريم ولی استاد نداريم و استادان ما اگردستگير و زندانی نشوند به خارج فراری ميشوند؛ بعد همين خارجی‌ها هندوانه زير بغل ما گذاشته می‌شوند که ما به لحاظ فرار مغزها رتبه اول هستيم، و ما هم خوش است دلمان به رتبه اولی . پنجاه سال است ما دانشگاه داريم ولی دانشگاه فقط روزهای جمعه ازدحام است. ميگويند دانشگاههای ما گنجايش نداره و هر ساله ميليونها نفردر مراسم سياسی عبادی کنکور کلاه ميرود سرش وخودکشی ميشوند، مگردانسته نيستيد که خودکشی حرام است، پس چرا داروی نظافت که سابق به آن واجبی گفته ميشد بر حلق آن بزرگوار ريختيد؟ مگر سعيد امامی اميرکبير بود که او را در حمام کشتيد؟ و جوی به وجود آورده باشيد که رجال مملکت از ترس به حمام رفته نميشوند؛ و خدا لعنت کند اين افلاطون، پسرخاله اين ارشميدس را که لخت مادرزاد از حمام بيرون رفته و فرياد زد که يافتم؛ چطور است که ما سالهاست به حمام رفته ولی يافته نميشويم ؟!. ..

امروز خبر خوش هوا و فضا اعلام شد!!!! و يه ماهواره‌انداز!!!! به فضا پرتاب كرديم.

ـ آقاي دكتر مي‌بينيد؟ الان رفت تو مدار!

معلوم نیست آقای وزیردفاع ٫ اون وسط ٫ حواسش کجاست !؟؟؟

در پي انتقادات از يكي از شهرداران كشور داشتيم، يكي از بينندگان تصوير كم‌كاري شهردار ونيز را براي ما ارسال كرد.

مي‌بينيد، فقط شهرداري‌هاي ما اينجور نيستن!

سفير چين: اِ اکبر آقا، زياد محکم دست نديد؛‌ بابا من جنسم چينيه، مي‌شکنم!

ـ چيه، نکنه تو هم مي‌خواي بگي بيام از شهر شما کانديدا شم؟!

البته اين داروهاي، نسخه مخصوص غول‌هاست!

اينم يه حاشيه، داورهاي بين‌المللي جشنواره! مي‌بينيد چه بااحساسن؟

اين هم نفهميديم نسخه عربي عاقبت نسيه‌فروشي و نقدفروشيه يا توصيه به كم‌خوري شكر!

حساب‌هاي مهر رضا خالي است؟!

پيشنهاد نخست‌وزير مقتول اسرائيل:

تجهيز ايران‌شاهنشاهي به

سلاح‌اتمي

با وجود آن كه برخي منابع غربي تناقض جلوگيري از ارائه بودن فناوري هسته‌اي صلح‌آميز به ايران و سكوت در برابر سلاح اتمي اسرائيل را با ادعاي دموكراتيك بودن اسرائيل و دموكراتيك نبودن ايران توجيه مي‌كنند، در سال 56 اسحاق رابين، نخست‌وزير اسبق اسرائيل كه به دست صهيونيست‌هاي تندرو ترور شد، براي تجهيز ايران ‌شاهنشاهي به سلاح‌اتمي اعلام آمادگي كرده بود.

 براساس يكي از اسناد ساواك، دولت اسرائيل از تجهيز ايران به سلاحهاي اتمي دفاع كرده است. به موجب اين سند كه مربوط به دوران نخست‌وزيري اسحاق رابين (1353 ش. تا 1356 ش.) است، «لوبراني» سفير رژيم صهيونيستي در تهران در اظهاراتي خواستار همكاري اتمي دولت متبوعش با ايران و مجهز كردن اين كشور به سلاحهاي اتمي شد.
به نوشته سايت موسسه مطالعات و پژوهشهاي سياسي، در همين حال سند مزبور به شرح زير از سوي ساواك به اطلاع شاه رسيد.

گزارش
به شرف عرض پيشگاه مبارك ملوكانه مي‌رساند
پيرو مذاكرات با آقاي اسحق رابين نخست‌وزير اسرائيل و عريضه‌اي كه از طرف نامبرده در مورد پيشنهاد رياست جمهوري مصر براي مذاكره جداگانه با اسرائيل به پيشگاه ذات اقدس شهرياري معروض گرديد اوامر مجدد ملوكانه به شرح زير:
«همانطوري كه قبلاً‌گفته شد مصر بدون نظر سوريه و ساير كشورهاي عربي از طريق آمريكا يا سازمان ملل حاضر به مذاكره در مورد اعاده قسمتي از سينا شده است. شاهنشاه مجدداً تأكيد فرمودند كه از اين موقعيت بايد استفاده گردد به نحوي كه پاي شوروي مجدداً در مصر باز نشود.»

به آقاي لوبراني رئيس نمايندگي اسرائيل در ايران (در جلسه‌اي با حضور نماينده سرويس اطلاعاتي اسرائيل) ابلاغ گرديد كه به نخست‌وزير كشور متبوعه‌اش اعلام نمايد. آقاي لوبراني در پاسخ مطالبي به شر ح زير اظهار داشت كه از شرف عرض پيشگاه مبارك ملوكانه مي‌گذرد (آقاي لوبراني اظهار داشت كه اين مطالب بعد از مذاكرات خصوصي نامبرده با نخست‌وزير اسرائيل ابراز مي‌گردد):

1 ـ دولت اسرائيل تحت هرگونه شرايط آماده مذاكره با مصر مي‌باشد.
2 ـ هر فرمولي كه به منظور حل و فصل مشكل فلسطين ارائه شود در صورت تحقق به كار ملك‌حسين خاتمه خواهد داد و اصولاً از نظر سياسي و اقتصادي ايجاد هرگونه دولت فلسطيني بدون تعرض به حاكميت اردن امكان‌پذير نخواهد بود.
3 ـ‌در حال حاضر ملك‌حسين و طرفداران او منحصراً يك اقليت را در كشور اردن تشكيل مي‌دهند و معلوم نيست با تشكيل دولت فلسطين وضع او به كجا منجر خواهد شد.
4 ـ‌كليه اقدامات ملك‌حسين قبلاً در جريان تماسهاي دائمي كه با ما دارد هماهنگ مي‌شود.

5 ـ با توجه به اينكه ما استنباط كرده‌ايم شاهنشاه ايران هرگز منافع ملك‌حسين را فراموش نخواهند فرمود بايد بگوييم هرگاه ايران پشتيبان تشكيل دولت فلسطين باشد اين در حكم كنار گذاردن ملك‌حسين خواهد بود.
6 ـ ‌همانطور كه استحضار داريد در حال حاضر اكثريت مردم فلسطين در قلمرو اسرائيل زندگي مي‌كنند و از اين رو در كنترل ما هستند ما بيش از هر كشور عرب در قلمرو خودمان فلسطيني داريم.
7 ـ كليه اقدامات اسرائيل در ساحل غربي رود اردن به منظور بقاي سلطنت ملك‌حسين انجام گرديده است. ما به دوام رژيم ملك‌حسين كمال علاقه را داريم.
8 ـ‌ به نظر من همكاري ايران و اسرائيل در زمينه‌هاي اقتصادي مي‌تواند پيرامون مسائل مربوط به كشاورزي ـ پتروشيمي ـ مالي و تسليحاتي جامه عمل بپوشد.

9 ـ اعزام گروه اقتصادي اسرائيل به ايران بعد از تعيين تاريخ بازديد اين گروه و نيز تعيين گروه متقابل ايراني از طريق تيمسار ارتشبد نصيري (كه به فرمان شاهنشاه‌ آريامهر مسئوليت اين امر را به عهده دارند) امكان‌پذير خواهد بود.
10 ـ پيشنهاد مي‌كنم كه از طرف ساواك يك نفر رابط و مسئول امور اداري در هيئت مديره همكاري اقتصادي دو كشور گنجانيده شود تا هماهنگيهاي لازم را با ساواك كه مسئول اجراي اين طرح است انجام دهد.
11 ـ زمينه‌هاي همكاري دو كشور دقيقاً به وسيله گروه‌هاي اقتصادي دو طرف تعيين خواهد گرديد.
12 ـ اگر ما مشخصات هواپيماي بخصوصي را كه در اسرائيل توليد مي‌كنيم در اختيار شما گذاشته‌ ايم منظور فروش اين نوع هواپيما به ايران مطرح نيست. منظور اينست كه اگر شما هم براي نيازمنديهاي خودتان به اين نوع هواپيما احتياج داشته باشيد مي‌توانيد در توليد آن با شما هر نوع همكاري لازم را به عمل آوريم.

13 ـ ما به خوبي مي‌دانيم كه شما به لحاظ محظورات سياسي نمي‌توانيد از ما هواپيما ـ موشك يا تانك بخريد اما اگر بخواهيد در داخل ايران اين قبيل سلاحها را توليد كنيد ما با تكنيك پيشرفته خود به شما كليه كمكهاي لازم را خواهيم كرد. اكنون در اسرائيل يهودياني هستند كه مستقيماً از سازمان «ناسا» به اسرائيل آمده و به استخدام دولت درآمده‌اند.
14 ـ ما آماده همكاري اتمي در هر زمينه‌اي با ايران هستيم. چندي پيش نخست‌وزير ايران مرا (آقاي لوبراني را) احضار كردند و درخواست همكاري در زمينه‌هاي اتمي را نمودند. من بعد از كسب اجازه از دولت متبوعه‌ام با شخصي به نام آقاي دكتر اعتماد كه نخست‌وزير ايران تعيين كرده بودند ملاقات كردم و قول همه نوع مساعدت را دادم اما ديگر خبري نشد. شما براي ايجاد كارخانه‌هاي برق اتمي و سوخت اورانيوم اين كارخانه‌ها منحصراً متكي به كشورهاي غربي هستيد. ما در اين زمينه تجربه عملي داريم و اين تجربه را در اختيار شما قرار مي‌دهيم.

15 ـ دانشجوياني كه ايران براي فراگرفتن فيزيك هسته‌اي به اروپا و امريكا مي‌فرستد بعد از پايان تحصيل به صورت عناصر چپ افراطي به ايران مراجعت مي‌كنند اما اگر ايران دانشجو به اسرائيل بفرستد ما قول مي‌دهيم كه از همه نظر مراقبتهاي لازم را در مورد اين دانشجويان معمول داريم تا انحرافات سياسي پيدا نكنند.
16 ـ حتي اگر ايران بخواهد ما مي‌توانيم سلاح اتمي هم براي شما توليد كنيم. جدا كردن اورانيوم 235 از 238 براي توليد سلاح هسته‌اي كار بسيار ساده‌ در اسرائيل محسوب مي‌شود. چون ساختن سلاحهاي اتمي از اين مرحله به بعد (يعني جدا كردن اورانيوم 235 از 238) كار مهمي نخواهد بود.1

در خاتمه به شرف عرض پيشگاه مبارك ذات اقدس شهرياري مي‌رساندكه برابر اطلاع واصله از رابط سرويس اطلاعاتي اسرائيل در ايران، از طرف نخست‌وزير اسرائيل، ژنرال ضمير[زامير] رئيس سابق سرويس اطلاعاتي اسرائيل به عنوان سرپرست طرح‌هاي مربوط به همكاري در زمينه‌هاي اقتصادي و نظامي با ايران تعيين و معرفي گرديده است.
مراتب از شرف عرض پيشگاه مبارك ملوكانه مي‌گذرد.
از شرف عرض شاهنشاه آريامهر گذشت فرمودند من فعلاً در مورد مصر صحبت كردم كه قبل از آمدن بروژنيت به قاهره مرحله جداسازي مورد نظر اجرا شود.
سازمان اطلاعات و امنيت كشور2

به نقل از: «استراتژي پيراموني اسرائيل»
محمد‌تقي تقي‌پور، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌هاي سياسي


پي‌نوشت‌ها:
1 ـ آن‌گونه كه منابع غربي نوشته‌اند، در بهار سال 1977 م / 1356 ش، شيمون پرز كه در آن هنگام وزير دفاع اسرائيل بود، توافقنامه‌اي را امضا كرد كه در زمينه همكاري ايران با برنامه موشك بالستيك اتمي اسرائيل، موسوم به پروژه گل بود. ايران هزينه اين همكاري را به صورت يك ميليارد دلار نفت خام مي‌پرداخت و يك فرودگاه و سايت پرتاب براي آزمايش دوربُرد موشكي و همچنين محلي براي سوار كردن موشك در اختيار اسرائيل مي‌گذاشت. شاه ايران اميد داشت كه در مقابل اين بخشش از ثمرات پيشرفت و توسعه تسليحاتي اسرائيل برخوردار شود. هنگامي كه انقلاب ايران پروژه گل و ساير اجزاي جهاني را كه [يعقوب] نيمرودي را ميليونر كرده بود در هم شكست و از بين برد، وي از اين شكايت مي‌كرد كه 6 ميليون دلار را از كف داده است: كاكبورن،‌ص 171.
2 ـ سند ساواك، بدون شماره و تاريخ اين سند مربوط به دوران نخست‌وزيري اسحاق رابين در اسرائيل (ژوئيه 1974 م / 1353ش، تا ژوئيه 1977 م / 1356 ش) است.

با عبور قيمت نفت از هر بشكه صد دلار، خارج نشدن اقتصاد كشور از دوران ركود، به يكي از مهمترين پرسش‌ها تبديل شده است.

منبع: سايت بانک مرکزي ايران
بانک اطلاعات سري هاي زماني اقتصادي
نماگرهاي اقتصادي شماره

به بهانه يادداشت آقای مهاجرانی

يادداشت مهاجرانی  در سوگ بورقانی

دينی که وزير درحق معاونش ادا کرد!

در عرصه سياست؛ تك‌ستاره‌هايی هستند كه مصلحت‌انديش نيستند. مثل شعله می‌تابند و

می‌سوزند.

چون مصلحت‌انديشی دور است ز درويشي

هم سينه پر از آتش هم ديده پر آب اولي

ممكن است، آرام و خاموش جلوه كنند، اما سينه‌هاشان پر از غوغاست. وقتی هم زبان می‌گشايند، به تعبير اقبال لا‌هوري:

در گره هنگامه‌داری چون سپند/ محمل خود بر سر آتش ببند

چون جرس آخر ز هر جزو بدن/ ناله خاموش را بيرون فكن

حضور آنان تابلوی غريبی است. ژرفای درد و نيز جلوه شادمانی و شوخی و شنگی.

احمد بورقانی از تبار حقيقت بود كه در برهه‌ای از عمر دچار چنبره سياست شد و شديم.

بی‌پرده بايد گفت، سياست نسبتی با حقيقت ندارد. اگر مقام و موقعيتی پايين‌دست داشتی، در معرض انواع و اقسام تعريض‌ها و تعرض‌ها قرار می‌گيری تا دريابی كه:

اگر هم روز را گويد شب است اين / ببايد گفت اينك ماه و پروين!

احمد در دورانی كه معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد بود، و نيز دوره‌ای كه نماينده مجلس ششم بود، بر سر پيمان خود پايدار ماند. گفتم احمد، استعفا نده، تا ببينيم اين كاروان به جايی می‌رسد. داستان لا‌ك‌پشت هندی را كه همان روز‌ها شنيده بودم، برايش گفتم. در مصاحبه‌ای گفته بودم، مطبوعات پايگاه دشمن نيستند. البته دشمن می‌تواند در هر جايی، از جمله دستگاه‌های امنيتی و مطبوعات نفوذ كند، اما اين نفوذ به مفهوم پايگاه بودن نيست. عزيزی نصيحتم می‌كرد كه وقتی موج سنگينی از راه می‌رسد، بايد مثل لا‌ك‌پشت هندی باشيم كه موج‌های سنگين از سرش می‌گذرد، و او باز هم به راه خود ادامه می‌دهد... احمد گفت: اما اين بار لا‌ك‌پشت را می‌خواهند زير پا له كنند. و طنزی و نكته‌ای گفت كه بماند. گفت: چرا من وسيله قرار بگيرم؟ گفت استعفا می‌دهم، زودتر هم قبول كن و به فكر جايگزين باش! ممكن است ديگر سر كار نروم. در ذهنم بيتی درخشيد كه در نوجوانی در صرف مير می‌خوانديم كه:

من همان احمد لا‌ ينصرفم/ كه علا بر سر من جرّ ندهد!

عرصه سياست عرصه <علا> است كه مدام می‌خواهد تو را جرّ بدهد. تا بدانی تو مهره‌ای بيش نيستی. تو هم مهره‌ای از دستگاه و جزو سيستم هستی. در اين ميان گاه‌گاه ستاره‌ای می‌درخشد كه نگاهش به سياست از لون ديگری است. به مفهوم رايج، آنان سياستمدار نيستند، زيرا كاری با مصلحت ندارند. احمد در جلسه توديعش گفت: عمر مديريت من مثل عمر چريك بود، متوسط عمر چريك سه تا شش ماه است!

من هم در پاسخش گفتم كه: الا‌ن بيست سال از پيروزی انقلا‌ب گذشته و عرصه فرهنگ عرصه چريك بازی نيست. او با زبان حقيقت سخنی را گفته بود. اصلا‌ از عمر مديريت او كمتر از دو ماه گذشته بود كه علا‌ی استعلا‌ فرمان داد تا بورقانی دچار جرّ شود و كنار رود. در آن مقطع توانستم بورقانی را نگهدارم تا...

گفتم احمد، جاده آزادی، مثل جاده چالوس است. هزار پيچ دارد، ما هم بلور آزادی را بر سر گرفته‌ايم تا به مقصد برسانيم. احمد! با شتاب نه‌تنها به مقصد نمی‌رسيم بلكه اين جام بلور می‌شكند. نامه حيدری روزنامه‌نگار با‌سابقه را نشانش دادم؛ نوشته بود من نگران اين آزادی و شكفتگی با اين شتاب هستم. اين بهار سرمای سختی را در پی خواهد داشت...

در جلسه توديع مثل تنگ بلور شكست و اشكش روان شد. اين اصطلا‌ح تنگ بلور را محمد بهشتی برای احمد به كار برد، بهشتی گفت احمد گفته نمی‌بايست عبارت مديريت چريكی را به كار ببرد.گفتم من هم بهتر بود چريك‌بازی نمی‌گفتم. گاهی بايد برای بستن در دهان كدخدا نكته‌ای گفت...

انسان‌هايی هستند كه خودشانند، بی‌‌ذره‌ای آلا‌يش و پيچيدگی. روان مثل آب، شكفته مثل گل. در برابر تند باد‌ها؛ توفان‌های درد از پای می‌افتند. مگر دل آنها چقدر تاب تحمل كاروان كاروان درد را دارد؟

ای فسانه خسانند آنان/ كه فرو بسته ره را به گلزار/ خس به صد سال توفان ننالد/گل به يك تندبادست بيمار/ تو مپوشان سخن‌ها كه داری/ هيچ كس گوی نپسندد آن را...

احمد از رهروان همين راه بود. راهی كه تا پايان بر سر پيمان خويش با حقيقت، وفادار ماند. انسان‌های از جنس آرمان و حقيقت وقتی به عرصه سياست وارد می‌شوند، غريب می‌مانند. سياست عرصه مصلحت و كابوس است. عرصه زيركی است، و نه آن خرد روشن دردمند...

چشمانی كه به سرعت برق اشك می‌گرفت، و شيشه عينكی كه بخارآلود می‌شد. صدای خنده‌ای كه دل‌ها را سرشار از طراوت می‌كرد... همه خاموش شدند. تا به ياد ما بياورند او كسی بود كه تا پايان بر سر پيمان خويش استوار باقی ماند...

به سر بلندت ای سرو كه در اين شب زمين كن

نفس سپيده داند كه چه راست ايستادي

ادامه سياست جنگی  

تا انتخابات رياست جمهوری امريکا هنوز حدود يکسالی وقت هست، اما تنور آن انتخابات را از حالا چنان گرم کرده اند که هيچ بخش خبری کانال های پربيننده تلويزيون های امريکا بدون خبری از اين تنور داغ به پايان نمی رسد.

انتخابات رياست جمهوری در امريکا هميشه بازی گلادياتورها بوده و با کمی تفاوت، هر کدام از دو گلادياتور آخرين مرحله که پيروز می شدند چندان تفاوتی برای کنسرن های پرقدرت نفتی- تسليحاتی امريکا نداشته اند. آنها يک طوری با هم کنار می آمدند و می آيند و مسير رفته، ادامه پيدا می کند. به همين دليل اين بار هم می تواند همين مسير طی شود، اما همراه با يک بازی زيرکانه سياسی!

بحران اقتصادی و نارضائی عمومی مردم جدی است. اين نارضائی متوجه جمهوريخواهان و بوش است، اما جمهوريخواهان می خواهند در کاخ سفيد بمانند و اراده قدرت در امريکا ادامه سياست نظامی- نفتی اما همراه با تهاجم نظامی است.

توپ می تواند در زمين دمکرات ها باشد، يا از مدت ها پيش چنين حدس زده بودند و هشدارهای موسسات نظرسنجی را در اين زمينه جدی گرفته بودند. به همين دليل عرصه و زمينه را چنان فراهم ساختند تا دو کانديدای زن و سياهپوست از جبهه دمکرات ها به ميدان بيايند و سرکيسه تبليغاتی را برای آنها شُل کردند. "هيلاری" زن جاه طلب و مهاجم کلينتون رئيس جمهور سابق امريکا و خوش تيپ ترين و جوان ترين سياهپوست سنای امريکا "اوباما".

از ميان جمهوريخواهان نيز چهره ای مسن و شناخته ای را پيش کشيدند که حداقل همه جمهوريخواهان بر سر او وحدت نظر دارند: سرهنگ جنگ ديده ارتش امريکا "مک کين". کسی که چند سال در جريان جنگ ويتنام اسير جنگی نيز بوده است و نه تنها در ارتش امريکا يک قهرمان جنگ است، بلکه در خارج از پادگان های نظامی نيز او را قهرمان جنگی معرفی کرده اند.

بازی از اينجا به بعد، وارد مرحله ديگری می شود. در جامعه سنتی امريکا هنوز تا راه يافتن يک زن به کاخ سفيد راه درازی در پيش است. در اينجا (امريکا) جامعه بسيار بيش از اروپا مردسالار است و البته کليساها نيز در حفظ اين سلطه نقش آفرينند. همين جامعه، هنوز تا قبول راه يافتن يک سياهپوست به کاخ سفيد راه درازی در پيش دارد.

به اين ترتيب، جمهوريخواهان که موقعيتی ضعيف تر از دمکرات ها دارند، با يک تير دو نشان زده اند. يعنی اگر هيلاری يگانه کانديد دمکرات ها شود، شانس جمهوريخواهان را بيشتر می کند و اگر "اوباما" يگانه کانديد دمکرات ها شود نيز همين شانس را برای جمهوريخواهان تقويت می کند. ضمنا اعلام هر کدام از آنها بعنوان يگانه کانديدای دمکرات ها، بخش وسيعی از رای دمکرات ها را متوجه جمهوريخواهان می کند. اگر هيلاری جلو بيفتد بخش وسيعی از سياهان طرفدار دمکرات ها به سوی جمهوريخواهان می روند و اگر "اوباما" جلو بيفتد بخش وسيعی از زنان به نفع جمهوريخواهان رای خواهند داد.

اين بازی سياسی هنوز کامل نيست. يعنی بايد برای "مک کين" يک فيل هم هوا کنند، بويژه اگر بخواهند او را با رای بالا به کاخ سفيد بفرستند و يا موقعيت او را در آستانه انتخابات شکننده ارزيابی کنند. در اينصورت اين فيل می تواند يک عمل تروريستی و تروريستی- اتمی وحشت انگيز و يا عملی نظامی که بتوانند آن را حمله به امريکا و يا امريکائی ها تبليغ کنند. در اينصورت "مک کين" بعنوان قهرمان جنگی وارد کاخ سفيد می شود تا از امريکا دفاع کند!

او به اين بهانه وارد کاخ سفيد خواهد شد و يا وارد کاخ سفيدش خواهند کرد، اما وظيفه او نه دفع حمله به امريکا، بلکه تهاجمی تر کردن سياست امريکا در سراسر جهان است. يعنی نه تنها ادامه سياست های بوش، بلکه شديدتر از آن. به همين دليل است که از هم اکنون صحبت از بازگشت امثال "آرميتاژ" به وزارت خارجه و يا وزارت دفاع، "جان بولتن" به عرصه سياست های استراتژيک امريکا، نه بازگشت به سازمان ملل و ... مطرح است.

"مک کين" خود نيز از اين وظيفه آگاه است و با بازی کنونی انتخاباتی آشنا.

سخنان او را درپايان انتخابات ايالت فلوريدا و اعلام نتايج آن به سود "مک کين" را بخوانيد:

« جنگی که اکنون امريکا در آن شرکت دارد، جنگی دشوار است و بزودی نيز پايان نخواهد يافت. ما بايد خود را آماده پذيرفتن اين حقيقت کنيم. نه تنها آماده پذيرش اين حقيقت، بلکه فراتر از آن، امريکا بايد خود را برای جنگ های آينده آماده کند. من اگر مجبور شوم از تمام درهای جهنم عبور کنم، چنين خواهم کرد تا "اسامه بن لادن" را دستگير کنم. ما هرگز نبايد تسليم شويم، بايد پيروزمندانه به هدف برسيم.»

فتح "عراق"

موشک بومی هوا می کنيم

يک موشک هم شورای نگهبان

برپا کنندگان مجلس هشتم

از ترازوی انتخابات گريختند

خطر خارجی

  
با اين‌موشک دفع می‌شود؟

راكت يا موشک"سفير" بعنوان خبر خوش دولت به فضا پرتاب شد. قرار است در آينده يک ماهواره نيز توسط همين موشک به فضا پرتاب شود. بدشواری می توان ميان ادعاهای مقامات دولتی و نظامی در باره اين موشک ها و يا هواپيماهائی که مدعی اند همه بومی اند و ادعای خبرگزاری ها که از مونتاژ آنها و ايجاد تغيير در سلاح های خريداری شده از کره و روسيه سخن می گويند قضاوت کرد. اما آنچه مسلم است، اينست که اين نمايش ها فضای منطقه را نظامی تر و اتمی تر می کند و فضای سياسی کشور را جنگی تر.دراین راستا سلسله تبليغات جديدی پيرامون موشک پرتاب شده آغاز شد که بموجب آن، پرتاب اين موشک مقدمه آزمايش سلاح اتمی از جانب جمهوری اسلامی است. حتی اگر به قصد ترساند امريکا و غرب و بازداشتن اسرائيل از ريسک حمله به ايران چنين نمايش ها و ادعاهائی مطرح شوند نيز،  در نهايت، اين تبليغات و اين روش سياسی به سود ايران نخواهد بود. بويژه آنکه کشورهای منطقه را بيش از پيش وابسته نظامی و مشتری تسليحاتی امريکا، متحد سياسی- نظامی اسرائيل و موجب تقويت جنگ طلبان جمهوريخواه در امريکا می شود.

هيچکس مخالف بالا رفتن قدرت دفاعی ايران نيست، اما اين روشن که معلوم نيست پشتوانه علمی و توليدی و نظامی آن چقدر است، می تواند تنها به ضرر منافع ملی تمام شده و نتيجه معکوس بدهد. اگر بخواهند ايران را بکوبند، اين توپ و تانک و موشک ها اسباب بازی است و تنها عمق فاجعه را اتمی تر و بيشتر می کند و اگر نتوانند چنين کنند، پيش از آنکه دليل اين نتوانستن ترس از واکنش نظامی ايران باشد، هراس از استحکام وحدت ملی مردم ايران است. توازنی که اکنون درست بر عکس آن عمل می شود و نتيجه می دهد!

همين چند نمونه از گزارش های خبرگزاری ها و رسانه های خبری جهان هوشيار کننده نيست؟:

سی. ان. ان:  برخی كارشناسان غرب که نگران برنامه های اتمی ايران هستند بر اين باورند كه برنامه فضايی و موشکی ايران پوششی است برای پرتاب موشك‌های بالستيك نظامي(حامل سلاح اتمی).

خبرگزاری ايتاليا: رقابت فضايی به پرونده اتمی ايران اضافه شد. فناوری موشكی ايران بيم آمريكا و اسراييل را افزايش خواهد داد.